Hoofdtekst
Un heimenneken rop altied: Hei, hei. Maor a’j der bi’j kwammen, dan wazzen ze weg. I’j mochten der neet teggen anropen, want ut wazzen dinge dee zich ovveregevvene ha’n an den duvel.
Beschrijving
Een heimannetje riep altijd: hei, hei. Maar als je er bij kwam, dan waren ze weg. Je mocht niet tegen ze roepen, want het waren dingen die zich hadden overgegeven aan de duivel.
Bron
Corpus Krosenbrink, verslag 8, verhaal 15 (archief Meertens Instituut)