VODA_027_04

- Nog ‘ns een, toe.
- Eens even nadenken. Ja, van een weerwolf die uitging, maar ze… ’t zijn zo kort, ’s die... Even na… hoe zat dat nou ook alweer? Dat was een echtpaar die had een kind, een meisje. Dat werd ziek en als het niet afgegeven werd even v… dan veran… dan kwam de weerwolf. Dan zou ze trouwen met een weerwolf. O ja, zo zat dat. En ze zou nie weten wat ze gedaan had. Hoe het afloopt weet ik niet meer precies. Ik weet alleen dat ze inderdaad is getrouwd met een weerwolf en is ze toen geloof ik doodgebeten. Ja, weerwolven eten me… ja. Maar ‘k weet niet precies of j… of dat nou.. of dat helemaal hier de juiste toe… eh… toedracht was.
- Probeer eens een keer.
- Het was een echtpaar in de Capucijnenstraat en ehm… die hadden een dochter, ’n mooi meisje, ’s altijd een mooi meisje. En eh… dat kind dat werd op een gegeven moment ziek. Ze was eh… goed ziek. En de pastoor was er al bij geweest en de medicijnmannen, alles was d’r al bij geweest en daar was ze. Was geen e… helpen aan, was een doffe ellende, het kind zou doodgaan, totdat ‘r een of andere vrouw binnenkwam, zei: “Ik kan je kind helpen, maar dan moet ze met mij meegaan, dan moet ze voor mij komen werken. En dan wordt ze beter.” En dat zeiden de mensen: “Goed, dat is uitstekend. Dat zal… dan komt ze voor jou werken.” En ze maken… ’t kind wordt beter. M.. het gaat heel goed met ’t kind.
Maar die ouders kregen spijt, zeiden: “Nee, verdomme, j… jij gaat niet met die vrouw mee! Nee, dan zien we je nooit meer terug. D’r is geen spráke van. Jij blijft hier. Huh… wij gaan wel in een andere straat wonen.” Dus die verhuizen van de Capucijnenstraat naar de Boschstraat.
En het gaat een tijdje goed. Doe gebeurt niks. Maar op een dag staat die vrouw voor die deur, zegt: “Waar is die dochter? Ik wil die d… hè. Ik heb d’r beter gemaakt. En mee nu, hè!”
“Nee, geef d’r nog een weekje tijd, geef haar nog een weekje de tijd, d.. Heus, denk nou in godshemelsnaam aan ons. Ze wil… ze moet ons helpen. Wij zijn maar arme mensen en zo. Wij kunnen… ja, ik heb reumatiek en ik kan me niet meer zo goed bewegen. Ze moet in ’t huis blijven helpen.”
“Nee,” zei die vrouw “als ze nu niet meegaat, dan trouwt ze met een weerwolf!”
“Nou,” zei ze “dat zal m’n tijd wel duren.” Dus die hield dat meisje vast. Die kwam met geen enkel mens in contact meer, zat thuis de hele dag, hè, kookte en weet ik wat verder allemaal, maakte bedden op, ze… schuurde ketels en pannen en weet ik wat allemaal niet. Maar, zoals dat gaat met jonge meisjes, die zijn niet te houen. Dat kind ging toch op ’n avond uit en ontmoette een… een jongen. En natuurlijk halsoverkop verliefd. Maar ze wist dat dat helemaal nooit mocht, want eh… die weerwolf die eh… die hing nog helemaal… die hele sfeer hing daar in dat huis.
Maar op ‘n goeie zaterdag… goeie vrijdag... op een vrijdag ontsnapt ’t kind toch. Want ze verlangde naar die jongen toe, er was geen houen meer aan. ’t Huis uit, naar die jongen toe. Zijn samen weggelopen, de grens over. Daar trouwen ze en ze zitten in een huisje en de eerste de beste nacht vindt ze n… een leeg bed naast zich. Alleen de kleren zitten d’r in. “D.. wat gek,” zei ze, “hoe kan dat nou? Enfin, ‘k zal f… hij zal wel zeker ergens naartoe zijn gegaan. Komt straks wel weer terug.” En de volgende morgen ligt-ie gewoon weer naast haar. En ’t gaat zo een tijdje door, tot op een dag z’ ze: “Ja maar, ik vind dat toch een beetje merkwaardig. Ik blijf v… ik doe of ik slaap en ‘k blijf ‘s wakker.” En inderdaad hoor, om vijf uur gaat de deur kiiiiii open en d’r komt een wolf binnen met gloeiende ogen, een rooie… bloedrode tong en een zwiepende staart en hijgend. Hij kijkt naar ’t bed en denkt dat ze slaapt en wil zich weer veranderen in ’n man, maar op dat moment springt ze op: “Ik heb ’t gezien: je bent een weerwolf!” En toen heeft-ie ’r opgegeten.

Een meisje is erg ziek en zal sterven. Een vrouw zegt haar te kunnen genezen, maar dan moet het meisje bij haar komen wonen en voor haar komen werken. De ouders van het meisje stemmen in. Het meisje geneest inderdaad, maar haar ouders willen haar toch niet laten gaan en komen hun belofte niet na. De vrouw aan wie het meisje beloofd was zegt dat het meisje dan (zonder het te weten) zal trouwen met een weerwolf.
De ouders houden het meisje angstvallig binnen, maar op een dag gaat het meisje toch uit en ontmoet een jongen op wie ze verliefd wordt. Samen vluchten ze en ze trouwen. Het meisje merkt echter dat haar man ’s nachts weggaat. Hij blijkt een weerwolf te zijn. Als het meisje haar echtgenoot hiermee confronteert eet hij haar op.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

F950 - Marvelous cures.    F950 - Marvelous cures.   

C987 - Curse as punishment for breaking tabu.    C987 - Curse as punishment for breaking tabu.   

Q556 - Curse as punishment.    Q556 - Curse as punishment.   

B641 - Marriage to person in beast form.    B641 - Marriage to person in beast form.   

B650 - Marriage to animal in human form.    B650 - Marriage to animal in human form.   

D113.1 - Transformation: man to wolf.    D113.1 - Transformation: man to wolf.   

D113.1.1 - Werwolf.    D113.1.1 - Werwolf.   

F910 - Extraordinary swallowings.    F910 - Extraordinary swallowings.   

Capucijnenstraat    Capucijnenstraat   

Boschstraat    Boschstraat   

Maastricht    Maastricht