VODA_027_05

- …rlog, om eh… weer vetgemest te worden in een dorpje Tielen bij Turnhout. ‘s ’n Heel oud kasteel en alleen één vleugel is overgebleven, is door brand in 1480 verwoest en is sindsdie… die tijd is ‘t… ’t is in twaalfhonderdzoveel gebouwd, 1480 is ’t eerste gedeelte afgebrand en om en om zeventienhonderd het tweede gedeelte, dus één vleugel is nog over, ’t is nog beeldschoon en ’n knots van ’n tuin, ‘n end van ’t dorp af. Daar woont nu mijn heeroom, woonde, heeft ’t verkocht, met zijn huishoudster. En wij zijn er naartoe gegaan met z’n tw… m’n broertje en ik, om bij te komen. En eh… zoals dat gaat, hè, de huishoudster met ha… met haar vriendin vertelden ons eh… ook van ’t huis. En heeroom zelf nooit, heeft er geen woord over gezegd. Ehm… die zeiden dat de blauwe kamer ’t spookte. Nou, dat geloofden wij grif, want d’ was zo’n oud huis. En dat was… d’r was geen elektriciteit, was geen eh… stromend water, was geen riolering, was er allemaal niet, maar ’t was beeldschoon, was een museum. Al die oude dingen stonden ‘r ook stoffig te zijn, werd nauwelijks onderhouden, alleen ’n p… de kamers waarin geleefd werd. Wij sliepen boven, ook onverwarmd, in grote kamers. En toen vroeg ze op ’n gegeven moment: “Wie wil d’r in de blauwe kamer slapen?” Wij durfden ’t niet, want in die blauwe kamer was gewoon… d’r zat… ‘t was bekend, daar kwam ’s nachts een vrouw. Die kwam daar gewoon zitten. Ze deed niks en d’r gebeurde niks, helemaal niets. Ze zat ‘r gewoon. Ze kwam kijken. En wat ze aan had weet ik ook niet. Ik heb d’r nooit gezien en ik ben nooit de blauwe kamer in gegaan. Mijn broer ook niet.
- Maar de… de huishoudster, had die haar wel eens gezien?
- Ja, ze ze… die zegt dat ze d’r gezien had.
- En ook geen idee wie dat was?
- Nee, maar dat huis was zo oud, dat kan ie… iedereen zijn geweest die daar een beetje onnatuurlijk gestorven is. Geen idee. Schijnt erg mooi te zijn, ’t was een erg mooie vrouw, zei ze. Maar we hadden ‘t w… ik was toch wel bang. V..z… ‘k was toen een jaar of acht en ik eh… ‘k zag dat niet zo zitten. Ik was erg gevoelig voor dit verhaal, hè. Kan eh… durfde niet.
- Zouden er kinderen zijn in zulke omgevingen die niet gevoelig zijn? Nou, ‘k geloof ’t niet, hoor.
- Nu, die boerenkinderen daar..! Och, die… die… die draaiden hun hand d’r niet voor om. Die wilden dat wel eens zien.
- Ja?
- Zelfs mijn broer die… die… die wilde dat eigenlijk ook wel zien, maar ja, op het laatste moment trok die terug, toch.
- En wat zei heeroom daarvan?
- Als we het vroegen gaf-t-ie geen antwoord, z’-die: “Och, och, och” en liep heel hard weg.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.    SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.   

In een oud kasteel in Tielen was een blauwe kamer waarin het spookte. ’s Nachts kwam daar een vrouw. Zij ging zitten en deed verder niets, ze kwam alleen kijken. Kinderen durfden niet in die kamer te slapen.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

de blauwe kamer    de blauwe kamer   

Tielen    Tielen   

Turnhout    Turnhout   

Tielen    Tielen