VODA_029_03

Maor toen, misschien haost wel ’n jaor daornao, toen had mien moeder had weer naor ’t land toe ’waest enne… mit ha… mit naor ’t land dan, niet alennig, maor toen had ze weer naor ’t land ’waest en toen had ze dan, ’s aobends waor’n ze wat laot aon’kom’n en toen mussen ze brood eet’n en toen ha-ze ’dacht, zie hadden ook ’n geit, zie had ‘edacht: wait je wat, ’n “sik” zeggen wij hier, dat eh… ik mut… ik mut die geit nog melk’n, maor och, ik heb wel ierst… ik ken wel ierst eeb’n eet’n, dan kin ik dan mie die geit nog wel melk’n. Nou goed, en dat was deur’gaon. En toen eh… mettertied, ach, toen was ’t wat laot ’ waord’n. Boel moest eerst nog weer schoon en zo wat, hè, en toen was ’t wat laot ’woard’n, maor toen was mettertied de maon in de lucht ’kom’n, toen ha-ze ’dacht: wait je wat, kin ik moei bij ’t maonlicht zain. Nou, ze gait, d’r was zo’n apart schuurtje hadden wie daor bij dat huus, en zie gait naor det schuurtje en zie wil die sik melk’n en zie trek die sik eeb’n naor veur’n tou naor de deur det die maon d’r op scheen en zie had ’n kommegie had zie mit’nom’n en zie gait daor aan ’t melk’n, hè. En inains, zie is ‘t… sik nog niet doo… uut’emolk’n, die sik had al dan deze kant heen’ekieken, dan dei kant heen’ekieken. “Stao doch, sik!” ha-ze gezegd. Maar jao, dat holp niks as ze dat zei. Dat mettertied, zeg mien moeder, daor kwam d’r ‘n gejammer! En lawaai, daor uut die hoek van det schuurtje, det ik werd benauwd, zeg ze, en ik heb mien pannegie op’pakt en ikke d’r tussenuut. En ik kom in de kamer, zeg ze, net zo wit als bleek. “God,” had mien vaoder ’zegd, “wat mankeert jou?”
“Ja,” had mien moeder ’zegd, “wat d’r in dat schuurtje is dat wee’k niet, maor ’t is daor ’n gejammer en ’n lawaai daor in die hoek, dat ik gaon d’r niet weer heen.”
“Och, he-je alweer wat ’ehuurd? D’r is ook altied wat.”
Nou goed, zie gaon heen en zie steek’n ’n lampie op en want, ja, nou he-je elektrisch licht, maor dat was d’r toen ja niet, zie steek’n ’n lampie op en zie loop’n met dat lampie loop’n ze naor ’t schuurtje [vertelster klapt]. Afgelopen. Zie huur’n niks weer. Dus. En dat is alles.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause    SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause   

Een vrouw gaat ’s avonds in het maanlicht naar de schuur om de geit te melken. De geit is tijdens het melken onrustig en kijkt steeds om zich heen. Opeens hoort de vrouw achter in de schuur een enorm gejammer en lawaai. Doodsbang rent ze naar binnen. Als haar man even later met haar meegaat, terug naar de schuur om te kijken wat er aan de hand, is er niets meer te horen.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

De verhalen VODA_029_01, VODA_029_02, VODA_029_03 en VODA_029_04 vormen één geheel. Ze gaan allemaal over hetzelfde (spook)huis waarin de bewoners (met name de vrouw des huizes) vreemde geluiden en stemmen hoorden.