Hoofdtekst
Nu is daar een rijmpje over, over dat eh… over [piepend geluid] een bepaalde boom uit dat wald en die boom die zei:
“Ich bun zoeë ald wie ’t Echter Wald.
Ich bun drie maol umhouwe,
drie maol umsnouwe.
Ich bun gewasse toet meule-asse.
Maar ich höb nooit Lambertus ziene hondj
hure belle aan de w… aan de Zavelkantj.”
“Ich bun zoeë ald wie ’t Echter Wald.
Ich bun drie maol umhouwe,
drie maol umsnouwe.
Ich bun gewasse toet meule-asse.
Maar ich höb nooit Lambertus ziene hondj
hure belle aan de w… aan de Zavelkantj.”
Beschrijving
Een oude boom uit de wouden rondom Echt vertelde een rijmpje. De boom had al veel gezien en meegemaakt, maar nooit eerder had hij de hond van (Sint) Lambertus horen blaffen (= de klokken van de Lambertuskerk horen luiden, zie uitleg bij VODA_030_05a).
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
Zie VODA_030_5a voor een vertaling, verdere uitleg van en toelichting bij dit rijmpje.
Naam Overig in Tekst
Lambertus   
Naam Locatie in Tekst
't Echter Wald   
Zavelkantj   
Plaats van Handelen
Echt   

