Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VOORDE000101 - Ne Vuurgeschichte.

Een sage (mondeling), december 1967

Hoofdtekst

Ne Vuurgeschichte.

Nen gòòn vrèend van miej, de man is net tachtig joar wödd’n, èen van dèe leu, woar iej op an könt, en zich nig met luug’ns ophoolt, vertöl miej wat non koemp en wat ‘m zölm was oawerkömm’n. Zien vaar har naa vol lèèfhebberiej vuur boerken, al hadd’n ze d’r nig alleen van hòow’n te ett’n. Meer dat boerken har e d’r zo biej doan. Hee heul völ van vee en zo har e d’r ook nog mangs ’n luk biej hoandeld, en ze hadd’n zölm ook nog groend had. Dan koff’n e in ’t vuurjoar ’n paar terugg’n en verkoff’n ze meesttied in ’t noajoar wier. Zo kèend’n heel völ boer’n en völ boer’n kèend’n hem. Zien lèefste was um Zundagsmirrags, noa de Vesper, noar nen boer hen kuier’n te goan, dan veuld’n hee zich good te pas. ’t Was ’n moal wier dèep in ’n hèerfst wes, dow zien vaar de koeze vuur ’t lechte har kreeg’n en ‘m har vroag’n: “Jong, goa’j met, dan goa’w nog eff’n noar den en den in Bèerghoezen”, ne boerschop oender Oldenzel.
Wiej wadd’n d’r ook vuur ’n wek of wat wes en dow was de oole boer nig al te bes op de deune, hèe lèe dow in ’t ber, hèe har ’t zo vaste zitt’n en ’t gömm’n zo op de böste. “Wiej wilt eef’n zeen hoe ’t non met ‘m is”, zèe mien vaar tieg’n miej. Wiej moss’n ook duur nen groot’n, deuster’n bos, woar ik vuur gin geeld van de weerld alleen duurhen was goan. ‘k Was ook nog meer zonnen bol van ne jong, van loa’k zegg’n ’n joar of elm, mu’j weet’n. Wiej wadd’n d’r ’n moal en de hoend sleug al an, meer Juno kèend’n oens wa en dow wiej de klienke van ’n ienduur hadd’n licht, leup e oens plezèerig vuuroet noar ’t vuurste geboent, woar de jonge boer met ziene vrouw en ’t oole mèenske röstig um ’n heerd zatt’n te kuier’n, zó röstig en tevrèen, zoas, duch miej, alleen boer’n dat meer könt. Wiej gaff’n eer de tied van ’n dag en zèe oens. Wiej hadd’n good en wal nen stool, of mien vaar vreug noar de oole boer, hoo ’t met ‘m was. Wiej kreeg’n te heur’n, dat e in dèe wekke steurv’n was en ook a bevrèev’n. Hèe har longontstekking had en ze hadd’n d’r völ met bezoch. Hee was naa onbiezig wes, dat was kömm’n har ’n dokter zegd, van de hoge koors’n. Hee har dage an èen stuk dold en dan hadd’n ze ‘m hoaste nig met drèe man in ’t ber könn’n hool’n. “Meer,” zeg ’t oole mèenske, “en dat is non net vandage vuur acht dage wes, in ’n twèedoenker’n is e oens opstoan, d’r was eff’n ginèen biej, en dow stun e doar vuur de ruutjes achter ’t veur te kiek’n.” “Kiek toch ‘s”, har e zegd, “zèè’j dat non nig, doar”, en dow har e noar oenz’n noaber weez’n, “doar hoolt joo ne koetse stil, met twèe peerde d’r vuur en löcht’n d’r op, en doar wordt d’r ook èen noar binn’n drèeg’n. Da’j dat non nig zèet, dat begriep ik nig”. Wiej zèed’n ‘m, gung ’t mèenske vedan, dat ’t nig zo was en dat e doll’n, en wiej kreeg’n ‘m onlest’n wier in ’t ber en hèe is d`r nig wier oet wes. Meer, oenze Hendrieks hef zeen, vuur dat störf, wat wiej drèe dage later hebt zèen. Iej weet’ wa, van den noaber van oens leerd'n d’r èen van, den wol geestelike wödd’n en was al oarig op schöt. Non en den is reuk’loos steurv’n en vuur drèe dage hebt ze ‘m, net op dezölfde tied as oenze Hendrieks zèen het met ne koetse met twèe peerde d’r vuur en löcht’n op, in ’t hoes bracht en binn’ndrèeg'n.
En, zo vreug ’t meèenske, hoò mu’j dat non verkloar’n ?


Onderwerp

SINSAG 0481 - Leichenzug gesehen    SINSAG 0481 - Leichenzug gesehen   

Beschrijving

Zieke man ziet lijkkoets bij huis van buurman en dat er iemand wordt binnengedragen. De anderen zien niets. Drie dagen later stopt een lijkkoets met het lichaam van een overleden zoon van de buurman om dezelfde tijd bij het huis, en wordt het lichaam naar binnen gedragen.

Bron

Collectie Ten Voorde, verslag 1, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Naam Overig in Tekst

Juno    Juno   

Vesper    Vesper   

Hendrieks    Hendrieks   

Naam Locatie in Tekst

Bèerghoezen    Bèerghoezen   

Berghuizen    Berghuizen   

Oldenzel    Oldenzel   

Oldenzaal    Oldenzaal   

Plaats van Handelen

Berghuizen    Berghuizen