Hoofdtekst
[omslaan van bladzijden] Eh… in Montfort was ’t vroeger de gewoonte, ik zeg vroeger, maar dit… [voorbijrijdend verkeer] dit gebruik heb ik eh… tot enkele jaren geleden nog in ere zien houden, dat als iemand met een meisje verloofd was geweest en dat meisje huwde met een ander, dat men dan, als die vroegere verloofde van dat meisje nog niet gehuwd was, dat men daar eh… de grootste steen die men in de omtrek kon vinden, dat men daar die voor de deur legde en men noemde dat ‘de klaagsteen’.
Het laatste geval dat ik mij herinnerde betrof een broer van me, eh… en waarschijnlijk omdat die broer nogal getapt en sympathiek was eh… konden ze voor hem geen steen vinden die groot genoeg was om aan te klagen. En wat deed men? Daar lag bij de.. oude windmolen, die de Duitsers hadden laten opblazen, daar lag nog een grote, zware molensteen die daarvan overgebleven was. En men ging met een stuk of wat jonge kerels eh.. die molensteen op die wagen werken. Daar werden gaten gegraven waar de wielen in moesten en zo werd die steen op die wagen gewenteld met hefbomen en om geen lawaai te maken s…s… liet men een paard de wagen uit die gaten trekken tot die op de harde weg stond. Eh… vier mannen eh… trokten aan de buddies van de wagen en vier mannen duwden achter. En ’t wa… bleef volkomen stil. Men hoorde niks, totdat eh... om een uur of half twee we een dreun hoorden dat ’t hele huis daverde. En eer we eh… zover waren dat we beseften wat gebeurd was, zagen we wel de molensteen voor de deur liggen, maar eh… de daders waren verdwenen [zacht lachen].
Het laatste geval dat ik mij herinnerde betrof een broer van me, eh… en waarschijnlijk omdat die broer nogal getapt en sympathiek was eh… konden ze voor hem geen steen vinden die groot genoeg was om aan te klagen. En wat deed men? Daar lag bij de.. oude windmolen, die de Duitsers hadden laten opblazen, daar lag nog een grote, zware molensteen die daarvan overgebleven was. En men ging met een stuk of wat jonge kerels eh.. die molensteen op die wagen werken. Daar werden gaten gegraven waar de wielen in moesten en zo werd die steen op die wagen gewenteld met hefbomen en om geen lawaai te maken s…s… liet men een paard de wagen uit die gaten trekken tot die op de harde weg stond. Eh… vier mannen eh… trokten aan de buddies van de wagen en vier mannen duwden achter. En ’t wa… bleef volkomen stil. Men hoorde niks, totdat eh... om een uur of half twee we een dreun hoorden dat ’t hele huis daverde. En eer we eh… zover waren dat we beseften wat gebeurd was, zagen we wel de molensteen voor de deur liggen, maar eh… de daders waren verdwenen [zacht lachen].
Beschrijving
Verhaal over een volksgebruik in Montfort. Als een verloving werd verbroken en het meisje met een ander trouwde, dan werd voor de jongen de grootste steen uit de omgeving gezocht en voor diens deur gelegd. Dat noemde men een klaagsteen.
Voor een bijzonder sympathieke jongen, wiens verloving was verbroken, kon men geen steen vinden die groot genoeg was, dus haalde men een molensteen uit een oude molen en gooide die met een enorme klap voor de deur van de jongen.
Voor een bijzonder sympathieke jongen, wiens verloving was verbroken, kon men geen steen vinden die groot genoeg was, dus haalde men een molensteen uit een oude molen en gooide die met een enorme klap voor de deur van de jongen.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Naam Locatie in Tekst
Montfort
Montfort 
Plaats van Handelen
Montfort
Montfort