Hoofdtekst
Jou my mar in mosterpot
Der is ek noch in hiel oar ferhaal fan in hurdrider dy't om moster soe. Doe die it ek krekt foar itenstiid bliken, dat de moster op wie. Hy sei tsjin 'e frou: 'Jou my mar in mosterpot, ik sil noch gau efkes wat moster út 'e stêd helje'. 'Dan moatst al oanmeitsje', sei it minske,'want de ierappels binne sa goed as gear'. Miskien hat er wol oanmakke, mar hy moat hjoed de dei noch weromkomme—hy hie syn nocht fan'e frou.
Der is ek noch in hiel oar ferhaal fan in hurdrider dy't om moster soe. Doe die it ek krekt foar itenstiid bliken, dat de moster op wie. Hy sei tsjin 'e frou: 'Jou my mar in mosterpot, ik sil noch gau efkes wat moster út 'e stêd helje'. 'Dan moatst al oanmeitsje', sei it minske,'want de ierappels binne sa goed as gear'. Miskien hat er wol oanmakke, mar hy moat hjoed de dei noch weromkomme—hy hie syn nocht fan'e frou.
Beschrijving
Nog een verhaal over een hardrijder die erop uit gaat om mosterd te halen. Toen hij vlak voor etenstijd zag dat de mosterd op was, zei hij tegen zijn vrouw: "Geef mij maar een mosterdpot. Ik ga wel mosterd halen in de stad", waarop zijn vrouw antwoordde: "Dan moet je wel opschieten, want de aardappels zijn bijna gaar". Hij is echter tot op heden niet teruggekeerd: hij had genoeg van zijn vrouw.
Bron
Y. Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske Folksferhalen. Baarn (etc.) 1979, p. 161
Commentaar
2 oktober 1972
Deze Friese sage vertoont opvallende overeenkomsten met de moderne "urban legend" waarin een echtgenoot zijn vrouw voorgoed verlaat, nadat hij haar had verzekerd dat hij alleen maar een pakje sigaretten ging kopen.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20