Hoofdtekst
Pake en beppe wennen yn de Wâlden, tichteby de sûkerijfebryk. Pake wier skipper. Op in middei wier beppe allinne thús. Doe sei se yn harsels: "Hwat jammert dêr in frommes."
Hja nei bûten en om hûs hinne, mar der wier neat to sjen.
De freedtomiddei dêrop rekke it famke fan Annema's yn de sûkerij-wask. Hja raesde sa lûd se koe. Har mem hearde it, roun nei de kûle ta, seach har berntsje lizzen en raesde al like fûl. Hja sprong har bern nei en beide fordronken.
Hja nei bûten en om hûs hinne, mar der wier neat to sjen.
De freedtomiddei dêrop rekke it famke fan Annema's yn de sûkerij-wask. Hja raesde sa lûd se koe. Har mem hearde it, roun nei de kûle ta, seach har berntsje lizzen en raesde al like fûl. Hja sprong har bern nei en beide fordronken.
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   
Beschrijving
Vrouw hoort gejammer zonder dat er iets is te zien. Een paar dagen later verdrinken een meisje en haar moeder.
Bron
Collectie Keuning, verslag 9, verhaal 8 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Wâlden   
Wouden   
Annema   
