Hoofdtekst
It is tink wol twahûnderd jier lyn. In man krige rúzje mei syn twa greate jonges. Se rounen fuort en namen in mieretintsje mei. Op in plak op de heide setten hja dit tintsje op, mei it plan der yn to sliepen. De heit tocht: Dat sil ik har wol gau ôfleare.
Hy helle in tsjoenster oer de jongkerels ris goed binaud to meitsjen. Derom strúnde hja de jouns let om de tinte. De jonges fornamen it, ien gong nei bûten en joech it minske sa 'n reis, dat hja stoarn is.
Hy helle in tsjoenster oer de jongkerels ris goed binaud to meitsjen. Derom strúnde hja de jouns let om de tinte. De jonges fornamen it, ien gong nei bûten en joech it minske sa 'n reis, dat hja stoarn is.
Beschrijving
Vader haalt heks over om zoons bang te maken. Als ze rond de tent van de zoons loopt wordt ze hard geslagen dat ze sterft.
Bron
Collectie Keuning, verslag 46, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)