BOERDE18 - VAN DER WELDAET DIE DE DUUELE DEDE

VAN DER WELDAET DIE DE DUUELE DEDE
MEn vint bescreuen te menegher stede
Dat die duuel noint wel en dede
Dies hi selue onlyende zij
In dese weke seide mi
Eene beghijne daer ic af las
Dat in de oerdine te cleofas
Eene nonne woende goet ende scoene
Maer so plach met fellen doene
Den duuele te verspuwene zeere
Ende seide spij di vule heere
Du best so leelic int ghelaet
Du moets met rechte wesen quaet
Dit was altoes hare zede
Nu woende daer in den cloester mede
Twee heleghe lieden te waren
Die confessoers ende moonken waren
Doe gheuielt vp eenen tijt
Dat die duuele die altoes nijt
Ter jonfrauwen drouch so dat hi dede
Te hare waert eene scalchede
Alsoet altoes es zijn aert
Ende dede so dat minnende waert
Die nonne der moonken een
Die een goet man oec wel sceen
Ende die moonc mindese weder
Doe gheuielt dat daer na zeder
Alsoet die duuele toe hadde bracht
Datsi vp eenen hoeghen nacht
Als dandere te mattinen waren
Datsi die mattenen lieten varen
Ende te gader slapende bliuen
Die duuel die dit wel toe conste driuen
Was arde blide ic segghe hu hoe
Dat hi dese feeste hadde brocht toe
Want altoes als sone verspaeu
So was hi te barenteert ende flaeu
Nu es die nacht commen toe
Daer si vp hadden ghenomen doe
Dat die nonne entie moonc souden
Heymelike haer feeste houden
Als dandre waren in den coer
Es vp ghestaen die confessoer
Heymelike hi ter nonnen ghinc
Diene in haren arem ontfinc
Wat hi haer dede moeden wi wel
Ende als si in haer beste spel
Laghen so es die duuele comen
Ende heeftse in sinen arem ghenomen
Metten bedde daer si vp laghen
Ende heefse in den coer ghedraghen
Alsoe si laghen in haren spele
Doe liet die duuele huut ziere kele
Eenen luut gaen ende hi zede
Men seit dat ic nye weldaet dede
Maer hets al te male gheloghen
Also ghi moocht sien voer huwen hoghen
Dese twee die ic hier hebbe bracht
En waren te mattenen commen van der nacht
En haddicse niet ghedraghen
Nu besiet hoe si hu behaghen
Hier omme dedic dit ghepijn
Omme dat ic wille dat si zijn
Gheorsam ende zijt niet en verzomen
Si en souden te tijt te mattinen comen
Doe liet die duuele eenen dreet
Ende vloe wech ende hi creet
Die twee die ghindre laghen
Moesten haer bedde vp den dorempter draghen
Ende penitencie daer af ontfaen
Van der mesdaet die si hadden ghedaen
Dus toechde die duuel na sijn verstaen
Die weldaet die hi hadde ghedaen
Nota

Men zegt dat de duivel nooit iets goeds heeft gedaan, maar het volgende verhaal bewijst anders. In een klooster spuugde een non de duivel altijd in zijn gezicht. De duivel maakte dat de non en een monnik verliefd op elkaar werden, en in plaats van naar de Metten te gaan, gingen ze met elkaar naar bed. De duivel heeft uit wraak toen het bed naar het koor in de kerk gedragen, zodat iedereen kon zien wat het tweetal daar uitvoerde. De non en de monnik moesten het bed terug naar de dormter dragen en moesten daarna penitentie doen.

Comburgse handschrift: https://www.textualscholarship.nl/wp-content/bestanden/2011/06/Het-Comburgse-handschrift_LRbinnenwerk-Band-02.pdf (editie pp. 1024-1025)

Cleofas    Cleofas   

Metten    Metten