Hoofdtekst
Tweeërlei Beteekenis.
Eene vrouw, die reeds geruimen tijd met haren man in onmin leefde, liep eindelijk wanhopig naar den president van de rechtbank, met verzoek om scheiding. Deze waardige ambtenaar hield een lang betoog om haar tot vergevingsgezindheid te bewegen en besloot zijne rede met de woorden: "Geloof me, vrouw, het beste wat ge kunt doen is, dat ge uw man vergeeft."
"Ja, dat heb ik al willen doen, maar de rakker neemt het niet in."
Eene vrouw, die reeds geruimen tijd met haren man in onmin leefde, liep eindelijk wanhopig naar den president van de rechtbank, met verzoek om scheiding. Deze waardige ambtenaar hield een lang betoog om haar tot vergevingsgezindheid te bewegen en besloot zijne rede met de woorden: "Geloof me, vrouw, het beste wat ge kunt doen is, dat ge uw man vergeeft."
"Ja, dat heb ik al willen doen, maar de rakker neemt het niet in."
Beschrijving
Rechtbankpresident zegt vrouw te proberen haar man te vergeven. Ze zegt dat geprobeerd te hebben, maar hij wilde het niet innemen.
Bron
Collectie Boekenoogen (archief Meertens Instituut), (eigen uitgave in ongedateerde Volks-courant N°4)
Commentaar
eind 19e eeuw
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22