Hoofdtekst
Daar was die weerwolf....... die hadden een stuk vel, nietwaar, en toen wilde die graag er van af zijn en hij kon maar niet er van af komen.
En toen hadden ze een keer gebakken,.........
Die vader wist dat die jongen weerwolf was. En toen hadden ze een keer gebakken........enfin....... de oven gestookt om te bakken, en toen had de vader het vel van de jongen gevonden en in de oven gestoken.
En die waren aan dat vel gehecht....... en die had zich half laten verbranden, die kroop de oven in, naar dat vel.
En die jongen had dat niet gezien, wel gemerkt dat zijn vader dat vel verbrandde, hè,. Hij was dus niet thuis en toen kwam hij aangelopen en kroop de oven in en de vader trok hem maar telkens er uit, hè, en zo, en teen het vel verbrand was toen zei de jongen: dè, zei de jongen, nu ben ik gelukkig.
plaats van handeling: Schimmert
En toen hadden ze een keer gebakken,.........
Die vader wist dat die jongen weerwolf was. En toen hadden ze een keer gebakken........enfin....... de oven gestookt om te bakken, en toen had de vader het vel van de jongen gevonden en in de oven gestoken.
En die waren aan dat vel gehecht....... en die had zich half laten verbranden, die kroop de oven in, naar dat vel.
En die jongen had dat niet gezien, wel gemerkt dat zijn vader dat vel verbrandde, hè,. Hij was dus niet thuis en toen kwam hij aangelopen en kroop de oven in en de vader trok hem maar telkens er uit, hè, en zo, en teen het vel verbrand was toen zei de jongen: dè, zei de jongen, nu ben ik gelukkig.
plaats van handeling: Schimmert
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   
Beschrijving
Verlossing van weerwolf zijn als vel in oven wordt verbrand.
Bron
Collectie Brouwers, verslag 25, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Plaats van Handelen
Schimmert   
