Hoofdtekst
Mijn lieve lui, als jullie eens wisten, als jullie dat eens allemaal wisten hoe dat vroeger ging.
Ik heb ergens gewoond, ik zal de naam niet noemen, daar woonde ik als molenaar. Doe waor........, die was de rijkste van het dorp en toen kwam er een met een zak graan. Ja, daar waren 80, ... 82 kilo in, nietwaar. Toen was hij een paar keer gekomen, toen zei hij tegen mij: maar, molenaar, je hebt me de vorige keer 4 kilo te weinig gegeven, zei hij.
Ja, ik denk potverdorie nog eweg, maar ik zei, ik zal ze U er bij doen. Maar ik liet dat zo lopen. Hij was weer een paar keer in de molen geweest, toen kwam hij weer, toen had hij 3 kilo te weinig. Ik denk....kameraad, nu is 't afgelopen met jou, maar die kreeg hij ook weer van mij, ....... van mij weer terug. Maar let op! Nu moesten we daar meel gaan malen, zuiver gerstemeel en daar...... daar had je een loodje moest je daaraan doen. En die andere knechten die er bij waren, die zagen wat ik aan 't fabriceren was. Als ik die zak van de mensen gemalen had dan deed ik er een touw om en met die tang bevestigde ik dat loodje. Maar dat heb ik een half jaar moeten volhouden,... toen kwam hij weer.... er waren 4 kilo te weinig.
Hmm, kwam de madam me zeggen, wat ben jij toch aan 't uitspoken?
Ik zei, ik ga daar heen, ....... en ik ging er naar toe.
Weet U wat me daar toen overkwam? Die zetten de honden aan me, maar ik was toentertijd niet bang voor 'n hond........................................
Daar, ziet U het gewicht, zegt hij.
Daar, ik keek niet naar gewicht, die zak stond met de onderkant naar boven, begrijpt U. Ik draaide....... ik keek niet naar 't gewicht, ik draaide de zak om en ik keek naar het loodje en naar de touw.......... Ik zei die hebt U open gehad, naar 't gewicht kijk ik niet.
Ja, dat is mij gebeurd, Ja, en toen vroeg hij aan de knecht of die de zak ha open gemaakt had. Neen, zei de knecht, ik niet!
Ik zei, dat heb U gedaan! Dat is mij gebeurd, mijnheer.
Ja, en daar heb ik ook nog vaker meegemaakt, dat zij de melkkannen in de Geul zetten, om ze te laten afkoelen, maar daarvoor was het niet, daar moest wat water bij, ze deden 't zelf niet, begrijpt U wat ik bedoel, maar dat kwam wel vanzelf en ook verkocht men afgeroomde melk voor goeie.
Dat heb ik zelf meegemaakt.
Maar vraag niet hoe die ouwe aan 't einde is gekomen.
Dat gun ik niemand, maar 't was 'n straf van God.
-----------------------------
plaats van handeling : mij bekend.
vr. waar schrijft U deze verschrikkelijke dood aan toe?
a. aan de onrechtvaardigheid.
vr. kunt U misschien iets duidelijker, iets meer vertellen, omtrent de dood
a. meer dan een half jaar heeft de doodstrijd geduurd, rust heeft hij niet
meer gekend, werd altijd opgejaagd en men vond hem dood op de mestvaalt geleefd als 'n roofdier en gestorven als een dier.
Ik heb ergens gewoond, ik zal de naam niet noemen, daar woonde ik als molenaar. Doe waor........, die was de rijkste van het dorp en toen kwam er een met een zak graan. Ja, daar waren 80, ... 82 kilo in, nietwaar. Toen was hij een paar keer gekomen, toen zei hij tegen mij: maar, molenaar, je hebt me de vorige keer 4 kilo te weinig gegeven, zei hij.
Ja, ik denk potverdorie nog eweg, maar ik zei, ik zal ze U er bij doen. Maar ik liet dat zo lopen. Hij was weer een paar keer in de molen geweest, toen kwam hij weer, toen had hij 3 kilo te weinig. Ik denk....kameraad, nu is 't afgelopen met jou, maar die kreeg hij ook weer van mij, ....... van mij weer terug. Maar let op! Nu moesten we daar meel gaan malen, zuiver gerstemeel en daar...... daar had je een loodje moest je daaraan doen. En die andere knechten die er bij waren, die zagen wat ik aan 't fabriceren was. Als ik die zak van de mensen gemalen had dan deed ik er een touw om en met die tang bevestigde ik dat loodje. Maar dat heb ik een half jaar moeten volhouden,... toen kwam hij weer.... er waren 4 kilo te weinig.
Hmm, kwam de madam me zeggen, wat ben jij toch aan 't uitspoken?
Ik zei, ik ga daar heen, ....... en ik ging er naar toe.
Weet U wat me daar toen overkwam? Die zetten de honden aan me, maar ik was toentertijd niet bang voor 'n hond........................................
Daar, ziet U het gewicht, zegt hij.
Daar, ik keek niet naar gewicht, die zak stond met de onderkant naar boven, begrijpt U. Ik draaide....... ik keek niet naar 't gewicht, ik draaide de zak om en ik keek naar het loodje en naar de touw.......... Ik zei die hebt U open gehad, naar 't gewicht kijk ik niet.
Ja, dat is mij gebeurd, Ja, en toen vroeg hij aan de knecht of die de zak ha open gemaakt had. Neen, zei de knecht, ik niet!
Ik zei, dat heb U gedaan! Dat is mij gebeurd, mijnheer.
Ja, en daar heb ik ook nog vaker meegemaakt, dat zij de melkkannen in de Geul zetten, om ze te laten afkoelen, maar daarvoor was het niet, daar moest wat water bij, ze deden 't zelf niet, begrijpt U wat ik bedoel, maar dat kwam wel vanzelf en ook verkocht men afgeroomde melk voor goeie.
Dat heb ik zelf meegemaakt.
Maar vraag niet hoe die ouwe aan 't einde is gekomen.
Dat gun ik niemand, maar 't was 'n straf van God.
-----------------------------
plaats van handeling : mij bekend.
vr. waar schrijft U deze verschrikkelijke dood aan toe?
a. aan de onrechtvaardigheid.
vr. kunt U misschien iets duidelijker, iets meer vertellen, omtrent de dood
a. meer dan een half jaar heeft de doodstrijd geduurd, rust heeft hij niet
meer gekend, werd altijd opgejaagd en men vond hem dood op de mestvaalt geleefd als 'n roofdier en gestorven als een dier.
Onderwerp
SINSAG 0413 - "Zu knapp gemessen, die Seele vergessen."
SINSAG 0413 - "Zu knapp gemessen, die Seele vergessen."
Beschrijving
Als straf voor sjoemelen met gewicht van zakken graan en verdunnen van melk heeft rijke man lange doodsstrijd.
Bron
Collectie Brouwers, verslag 26, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
God
God
Geul
Geul