Hoofdtekst
Die was ook jong, schippersknechtje, enneh die zijnun baos die keek nie zo nauw, en die dee wel eens iets wat eigenlijk nie klopte zie. En dat mocht hij eigenlijk niet weten èh. Dat deeën ze alleen en dan zeeën ze tegen hem: "Pruisken, voorin, en nie boven kijken hè maot, want hier is het levens gevaorlijk want, hier zit de zeeduvel." Hij vertelde da, da zelf tegen ons verteld en ik dee maor net of da'k ’t geloofden. Hij zei: "Maor gao 'r d'arme makkie bij." [Hehehe.] En je zullie deeën iets dat hij nie moch weten zul maor zeggn. Dus 'm stauwen ze 'm weg en dee maor net of dat hij 't geloofde omdat hij ook bang was van die zeeduvel... Maor hij dee kroop maar eetjes in m'n kooi. Dat is zunnen bed eh. [Stemmen op de achtergrond] Unnuh schat Pruiske. [...] Joa... 'k Weet niet wat hij nog leeft. Ie woar ook ‘n ouwe as ik.
Beschrijving
De bemanning van een schip gebiedt een schippersknecht om niet te kijken omdat de zeeduivel daar rondwaart.
Naam Overig in Tekst
Pruiske
Pruiske 