VODA_033_04

Ik heb ook alt’d mit [….] Maar doa was ik ‘s ’n keer bie ’n man en doa [….] van kom’n ’s oabns. “Ja” zegt die man, “maar dan môs doe deej zandweg bei langskom’n."
Ik zeg: “Wat den? Woarum eh…” Want bange was ik trouwens nooit ofschoon ik zoes zeggen moes.
“Ja,”zee d‘r, “doar bun ‘k guster… eergusteroab’nd langeskom’n en doar höb ik zoveel sloag ‘ehad.”
‘k Dach: hoe komp dat den?
Nou, maar ik bin veur wis wa d’andere weg langesgoan.
Maar d’andere dag wa loater doa kwaam ik doa weer. Ik zag: “Hoe was ’t dan mit die weg?”
“Ja,” zei, “wie bin vaar, vief noabers hen‘egoan en wat was ‘t? Peardepoot en menskepoot.” Lutjekerltje had ‘t ‘weast. Dea had ‘m toch ’esloagen.
En in ’t vervolg mensen gingen nooit dea weg meer langes, bie oabend nait, overdag wel. Dus dat was ook, hè, ook pfft.. in Duutsland, biegeloof, hè. Ja.

TM 3402 - De kinderschrik    TM 3402 - De kinderschrik   

SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.    SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.   

Een man kreeg 's avonds een op een zandweg een enorm pak slaag. Toen ze ’s anderendaags met vier, vijf buren gingen kijken zagen ze dat het Lutjekerltje (lutje = klein) was, een klein mannetje met paarden- en mensenpoten. Mensen durfden ’s avonds niet meer langs die weg te gaan.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Lutjekerltje    Lutjekerltje   

Lutjekereltje    Lutjekereltje   

Duutsland    Duutsland   

Duitsland    Duitsland