Hoofdtekst
Dhr. Kindt: “O ja 't ware 'n spook. Hahaha!”
Interviewer: “Haha, geweldig.”
Dhr. Kindt: lachend: “Ja.”
Onbekende stem: “Da nichtje van Hansweert.”
Dhr. Kindt: “Wablief”?”
Onbekende stem: “Da nichtje uit Hansweert.”
Dhr. Kindt: “Oh ja! Ik weet nog dat we dat opgezet heb...”
[vrouwenstem onverstaanbaar]
Dhr. Kindt: “Ja maar da was allereerst geweest, he. Ja, dat was eenuh, mijne peter was da eigenlijk. Misschien lacht ze, maar dat geeft niks. Maar eh… Ik kwam daorin wel gewoon ook weer eens thuis. Eén of twee keer in het jaor kwamn we dan in den Paol en gingen we joa, familie eens afkijken en kennissen. Da kom ik dan bij die eh, bij mijn nichten diën kleinen, die was mijne peter da wee’k nog, hij is nu al getrouwd.
Ik zei: “Hoe gaot met peter?”
“Nn, nie erg.”
Was nie..nie veel bijzonders.
"Wat mankeert er an?"
“Ja, de mensen zeien dat hij betoverd is.”
Zal wel, hè? Nou, ik zeg niks hoor. Had wel iets van: betoveren daar is geen spraoke van. Ja ja. Die wa.. die hadden een bakkerij, en daor kwamen natuurlijk veel vrouwen en die wisten het allemoal wel. Hadden ze onderhand dat meiske wijsgemaak: "Komt die en die wel eens hier zo en heb die dat kind wel eens aangeraokt? Ja, nou ja, dan moe je niet twijfeln, stuurt zijn.. zijn kleren maar op noar Sluiskil, naor de paters, die kunnen dat aflezen en zijn goed [over hoop met mannen in het buitenland ?]. Levensgevaarlijk."
Ik zeg: “Wel, wel, wel, wa gij u wijs laot maoken.”
“Dus gij gelooft er nie an?”
Ik zei: “Bij lange niet.”
Tijdje naderhand komt de pastoor bij d'r. Pastoor Van de Graauw, dus ja.
"Hoe ist?"
"Ja, met de kleine die…”
Ingewandziekte of een enkelziekte, hoe noemen ze dat spul? Weet ik veel wat dat kind mankeert, maar in elk geval niet betoverd.
En dan zegt ze: "De vrouwkes zeggen dat ‘ie betoverd is, maar mijn neef die en die zegt dat da nie waor is. Wa moe’k daor nou van geloven?"
“Nou,” zegt ie: "Jouw neef heeft gelijk."
Maar ze zegt: "Meneer de pastoor, dan moe je da toch eens op de preekstoel vertelln tegen de mensn, dat ze daar ook niet meer aan meugen geloven."
Hij zegt: "Ja, dat kan ik nou wel doen, maor daar trappen ze toch nie in, want da zit er zo diep in geworteld, da krijg ik de eerste t… de eerste twintig, dertig joar d’r nie uit."
En die jongen is nou beter, daar is nou helemaal geen spraoke van.”
Interviewer: “Haha, geweldig.”
Dhr. Kindt: lachend: “Ja.”
Onbekende stem: “Da nichtje van Hansweert.”
Dhr. Kindt: “Wablief”?”
Onbekende stem: “Da nichtje uit Hansweert.”
Dhr. Kindt: “Oh ja! Ik weet nog dat we dat opgezet heb...”
[vrouwenstem onverstaanbaar]
Dhr. Kindt: “Ja maar da was allereerst geweest, he. Ja, dat was eenuh, mijne peter was da eigenlijk. Misschien lacht ze, maar dat geeft niks. Maar eh… Ik kwam daorin wel gewoon ook weer eens thuis. Eén of twee keer in het jaor kwamn we dan in den Paol en gingen we joa, familie eens afkijken en kennissen. Da kom ik dan bij die eh, bij mijn nichten diën kleinen, die was mijne peter da wee’k nog, hij is nu al getrouwd.
Ik zei: “Hoe gaot met peter?”
“Nn, nie erg.”
Was nie..nie veel bijzonders.
"Wat mankeert er an?"
“Ja, de mensen zeien dat hij betoverd is.”
Zal wel, hè? Nou, ik zeg niks hoor. Had wel iets van: betoveren daar is geen spraoke van. Ja ja. Die wa.. die hadden een bakkerij, en daor kwamen natuurlijk veel vrouwen en die wisten het allemoal wel. Hadden ze onderhand dat meiske wijsgemaak: "Komt die en die wel eens hier zo en heb die dat kind wel eens aangeraokt? Ja, nou ja, dan moe je niet twijfeln, stuurt zijn.. zijn kleren maar op noar Sluiskil, naor de paters, die kunnen dat aflezen en zijn goed [over hoop met mannen in het buitenland ?]. Levensgevaarlijk."
Ik zeg: “Wel, wel, wel, wa gij u wijs laot maoken.”
“Dus gij gelooft er nie an?”
Ik zei: “Bij lange niet.”
Tijdje naderhand komt de pastoor bij d'r. Pastoor Van de Graauw, dus ja.
"Hoe ist?"
"Ja, met de kleine die…”
Ingewandziekte of een enkelziekte, hoe noemen ze dat spul? Weet ik veel wat dat kind mankeert, maar in elk geval niet betoverd.
En dan zegt ze: "De vrouwkes zeggen dat ‘ie betoverd is, maar mijn neef die en die zegt dat da nie waor is. Wa moe’k daor nou van geloven?"
“Nou,” zegt ie: "Jouw neef heeft gelijk."
Maar ze zegt: "Meneer de pastoor, dan moe je da toch eens op de preekstoel vertelln tegen de mensn, dat ze daar ook niet meer aan meugen geloven."
Hij zegt: "Ja, dat kan ik nou wel doen, maor daar trappen ze toch nie in, want da zit er zo diep in geworteld, da krijg ik de eerste t… de eerste twintig, dertig joar d’r nie uit."
En die jongen is nou beter, daar is nou helemaal geen spraoke van.”
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
Beschrijving
Mensen geloven dat een kind betoverd is. De pastoor laat echter weten dat er van betovering geen sprake is. Iemand vraagt waarom de pastoor niet eens op de preekstoel uitlegt dat toverij onzin is. De pastoor zegt dat hij dat wel kan doen, maar dat mensen hem toch niet zullen geloven. Het volksgeloof zit zo diep dat hij het er nog jarenlang niet uit zal krijgen.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Motief
G200 - Witch.
G200 - Witch.
G263.4.0.1 - Illness caused by curse of witch.
G263.4.0.1 - Illness caused by curse of witch.
Commentaar
De verteller toont zich hier de scepticus. Opmerkelijk is dat de verteller het over een "peter" heeft terwijl hij daar kennelijk het "petekind" mee bedoelt. De verteller is immers zelf de peter ofwel peetvader.
Naam Locatie in Tekst
Hansweert
Hansweert
Graauw
Graauw
Paal
Paal
Plaats van Handelen
Graauw
Graauw