Hoofdtekst
Men had det hal vrouger wollenmoal veurspeld [geblader].
En nou kommen wie op ’t terrain van veurspellings. Mensen dea lange tied van teveuren wat können veurspellen. Zeej zaggen dat. ’n Soort spoukkieken. En eerlijk gezegd, dat mo je kunnen g’luiben, want dea det neet g’luiben kan, och, doa is ’t eigenlijk geen proatje veur weerd. Maar doar warden vrouger zoveel dingen verteld van zulke vertrouwbare mensen dat je dat wel eigenlijk aannemen mössen, dat eur veurste… veurspelling vertrouwbaar werden. Dee… dat waren mensen dea neet g’louben, dea niks hadden te [snekken?], dea neet veul jenever dronken of dea benauwd was’n, maar goude, eerlijke, fatsounlijke en lang geen domme luu, dea wat heurden of zag’n wat loater oetkwam.
Zo woonde ‘r vrouger ’n man in de Mussel en dea was met ’n helm geboren. En deze mensen dea heb voak ‘n heul meule glend. ‘k Weet al niet wat ’t recht is, maar zo wordt d’r dan toch van verteld. Zee loop ’s nacht veul bee de weg, umdet ze ’t op bedde neet oetholden könt. Zeej mout van det wereldgebeuren kennisnemen en det wordt heur bee nacht geopenboard.
Zo luip deze man op zekere nacht voorbie de gevoarlikke draijkolk hie in-e Mussel. Hij zag doar ’n ongeluk gebeuren met ’n verdekte woagen. De verdekte woagens doa [….] ze vrouger al mit. Det was ’n gewone boerenwoagen, doa kwaam ’n dek over en doa gungen zo overal mit hen. Doa zat’n van die beugels onder en anders was’n d’r hoast geen vermoer…vervoersmiddels, behalve bee de rieken, die hadden mooi koetsen. En in deze woagen doar zat ’n bruudspoar. Hij kende die jongeman dea ’t leben doa verloor. En de ander inzittende kwam met de schrik vrij [geblader].
’n Poar dagen loater, of ’n poar nachten loater, loaten we ‘t maar zeggen, had d’ ol man weer bee nacht langs de gevoarlikke kolk ‘lopen en he heurde ’n stem dea zei: “De tied is er wel, maar de man is d’r nog nich.” Langs ’t Ol Daip, now Mussel Aa genaamd, lag vrouger bie de kolk ’n diekje. Dee weurd Spookdiekje ‘neumd. Doar hadden woal al meer mensen in ’t woater ‘kijken en ’n lichtje branden zain. Maar ja, det wordt dan zo: d’ajne zeg: “Ik hab ‘zain”, d’ander zeg: “Ik hab ’t ook zain.” Maar dat wordt dan in ’t leaven zo’n olle vertelsel en dan wordt dea zo lank verteld, zodat ‘m doar neet veul geloof meer aan hecht. Proatjes, wordt ’ezegd, al die ol spokerij. Toen dan ook de man dea met die helm geboren was vertelde hetgeen wat hij doar ‘zain en ‘heurd had, doe wilde men doar maar geen geloof aan sloan. Maar hij vertelde d’r ook niet bie wea det ongeluk overkomen zol. Hij had det wol ‘zain. Det was misschien ‘n gehaim van dea luu, wait ik ook nie waarum ze dat neet zeggen wollen.
Op zekeren dag kwam de jongeman deur ’n samenloop van umstandigheden mit de man aan de proat. De jongeman dea vertelde det e trouwen wol en det ‘r heal wat was en nou ja, hij was recht opgetogen, hij trouwde ja. En dou zei de ol man tegen um: “Det most doe neet doun, want d’r overkomt die wat.” Maar de jongen kon zich toch niet steuren aan die ol kerel en hij trouwde overgeben.
De dag kwam en in ‘n verdekte woagen gung e noar ’t gemaintehoes. Det was vrouger veul zo, hè, die verdekte woagens, det was bee de mindere man was det gewoon dat… det rietuug. Zee kommen de ol man nog tegen en dea jong dea röp: “Wie goan in, hoor, wie goan trouwen. Wat zeg je d’r van?” En de olle dea zeg in zichzulf: det heas te neet doan motten, mien jong.
Poar uur later komp peerd mit de woagen op e laup en ’t wicht kwaam d’r gauw af en de jong dea kwaam hier in de kolke, in de Mussel, in die gevoarlikke draaikolke en dan mo je toch woal zeggen: die ol man had ‘t toch ‘zain.
En nou kommen wie op ’t terrain van veurspellings. Mensen dea lange tied van teveuren wat können veurspellen. Zeej zaggen dat. ’n Soort spoukkieken. En eerlijk gezegd, dat mo je kunnen g’luiben, want dea det neet g’luiben kan, och, doa is ’t eigenlijk geen proatje veur weerd. Maar doar warden vrouger zoveel dingen verteld van zulke vertrouwbare mensen dat je dat wel eigenlijk aannemen mössen, dat eur veurste… veurspelling vertrouwbaar werden. Dee… dat waren mensen dea neet g’louben, dea niks hadden te [snekken?], dea neet veul jenever dronken of dea benauwd was’n, maar goude, eerlijke, fatsounlijke en lang geen domme luu, dea wat heurden of zag’n wat loater oetkwam.
Zo woonde ‘r vrouger ’n man in de Mussel en dea was met ’n helm geboren. En deze mensen dea heb voak ‘n heul meule glend. ‘k Weet al niet wat ’t recht is, maar zo wordt d’r dan toch van verteld. Zee loop ’s nacht veul bee de weg, umdet ze ’t op bedde neet oetholden könt. Zeej mout van det wereldgebeuren kennisnemen en det wordt heur bee nacht geopenboard.
Zo luip deze man op zekere nacht voorbie de gevoarlikke draijkolk hie in-e Mussel. Hij zag doar ’n ongeluk gebeuren met ’n verdekte woagen. De verdekte woagens doa [….] ze vrouger al mit. Det was ’n gewone boerenwoagen, doa kwaam ’n dek over en doa gungen zo overal mit hen. Doa zat’n van die beugels onder en anders was’n d’r hoast geen vermoer…vervoersmiddels, behalve bee de rieken, die hadden mooi koetsen. En in deze woagen doar zat ’n bruudspoar. Hij kende die jongeman dea ’t leben doa verloor. En de ander inzittende kwam met de schrik vrij [geblader].
’n Poar dagen loater, of ’n poar nachten loater, loaten we ‘t maar zeggen, had d’ ol man weer bee nacht langs de gevoarlikke kolk ‘lopen en he heurde ’n stem dea zei: “De tied is er wel, maar de man is d’r nog nich.” Langs ’t Ol Daip, now Mussel Aa genaamd, lag vrouger bie de kolk ’n diekje. Dee weurd Spookdiekje ‘neumd. Doar hadden woal al meer mensen in ’t woater ‘kijken en ’n lichtje branden zain. Maar ja, det wordt dan zo: d’ajne zeg: “Ik hab ‘zain”, d’ander zeg: “Ik hab ’t ook zain.” Maar dat wordt dan in ’t leaven zo’n olle vertelsel en dan wordt dea zo lank verteld, zodat ‘m doar neet veul geloof meer aan hecht. Proatjes, wordt ’ezegd, al die ol spokerij. Toen dan ook de man dea met die helm geboren was vertelde hetgeen wat hij doar ‘zain en ‘heurd had, doe wilde men doar maar geen geloof aan sloan. Maar hij vertelde d’r ook niet bie wea det ongeluk overkomen zol. Hij had det wol ‘zain. Det was misschien ‘n gehaim van dea luu, wait ik ook nie waarum ze dat neet zeggen wollen.
Op zekeren dag kwam de jongeman deur ’n samenloop van umstandigheden mit de man aan de proat. De jongeman dea vertelde det e trouwen wol en det ‘r heal wat was en nou ja, hij was recht opgetogen, hij trouwde ja. En dou zei de ol man tegen um: “Det most doe neet doun, want d’r overkomt die wat.” Maar de jongen kon zich toch niet steuren aan die ol kerel en hij trouwde overgeben.
De dag kwam en in ‘n verdekte woagen gung e noar ’t gemaintehoes. Det was vrouger veul zo, hè, die verdekte woagens, det was bee de mindere man was det gewoon dat… det rietuug. Zee kommen de ol man nog tegen en dea jong dea röp: “Wie goan in, hoor, wie goan trouwen. Wat zeg je d’r van?” En de olle dea zeg in zichzulf: det heas te neet doan motten, mien jong.
Poar uur later komp peerd mit de woagen op e laup en ’t wicht kwaam d’r gauw af en de jong dea kwaam hier in de kolke, in de Mussel, in die gevoarlikke draaikolke en dan mo je toch woal zeggen: die ol man had ‘t toch ‘zain.
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
TM 2901 - Helmdragers
TM 2901 - Helmdragers
SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht
SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht
Beschrijving
Een man die met de helm geboren is loopt op een nacht langs een gevaarlijke kolk en voorziet dat er daar een ongeluk gaat gebeuren met een paard en wagen waarin een bruidspaar zit. De bruidegom zal verdrinken in de kolk. De man kent deze jongen en waarschuwt hem niet te gaan trouwen, omdat hem dan iets zal overkomen. De jongen trouwt echter toch en de voorspelling van de man die met de helm geboren is komt uit.
Op de dag van het huwelijk gaat het bruidspaar met paard en wagen naar het gemeentehuis. Het paard slaat op hol. De bruid weet op tijd van de wagen te springen, maar de bruidegom valt in de kolk en verdrinkt.
Op de dag van het huwelijk gaat het bruidspaar met paard en wagen naar het gemeentehuis. Het paard slaat op hol. De bruid weet op tijd van de wagen te springen, maar de bruidegom valt in de kolk en verdrinkt.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Naam Locatie in Tekst
Ol Daip
Ol Daip
Mussel Aa
Mussel Aa
Mussel-Aa
Mussel-Aa
Mussel
Mussel
Plaats van Handelen
Mussel
Mussel