PGROOT19

G: meneer Groot
M: Theo Meder
Mevr. G.: Mevrouw Groot

M: "Ik ga het toch nog even proberen over wat verhalen, want nu hadden we het over belezen, en toen zei u toch: 'Ja, daar weet ik wel wat van.'"
G: "Ja, nou, da's 't enige."
M: "Bijvoorbeeld: d'r zijn van die verhalen, bij Bakker ook, over dat de nachtmerrie het paard aan het plagen is, 's nachts in de stal. Zulk soort verhalen zeggen u niks?"
G: "Nee. [Tegen mevrouw Groot:] Ik denk dat er bij jouw eerste man, bij Jan Hirsboom in Gelderland... daar zitten meer van zukke verhalen. Bijgeloof!"
M: "Ja."
Mevr. G.: "Dat is bijgeloof, ja."
G: "Dat zag je hier lang niet zo."
Mevr. G.: "Dat had je daar heel sterk."
M: "Bakker heeft ze toch opgeschreven rond 1900, hier."
G: "Mijn vrouw..."
Mevr. G: "Mijn man geloofde d'r dus heilig in. Ik was getrouwd en ik woonde op Zunderdorp. D'r was een vrouw, en die had lidtekens op d'r gezicht. Toen zeiden ze: toen ze in verwachting was, was ze geschrokken van een zigeunerin. Nou, ik lachte me d'r slap om."
G: "Maar dat geloofde 'ie."
Mevr. G: "Het was je reinste dwaasheid. Ik heb er vaak bonje om gehad. Maar hij hield het vol, hoor."
G: "Mijn vrouw die is geboren in Hontenisse, bij de Belgische grens. En daar geloofden ze in heksen."
Mevr. G: "Ja, dat weet ik nog heel goed."
G: "Vertel 't maar 's."
Mevr. G: "Ik sabbelde verschrikkelijk. Mijn moeder vertelde het bij herhaling, en dan zei ze... De buren zeiden: 'O, dat komt door Keeke'. Keeke was een oud vrouwtje."
G: "Keeke was dus een heks."
Mevr. G: "Dat oude vrouwtje sabbelde ook doorgaans. Ze was dol op me, denk ik. En ik was heel vaak bij d'r. Nou, toen kreeg ik kokers om m'n armen, om niet meer te sabbelen, te duimen. Drie maanden omgehad, geloof ik, 's nachts. En toen was het over. Dus Keeke had mij helemaal niet behekst. Maar Keeke was wel begraven door een gat in de heg."
G: "Ze mocht niet door de poort van het kerkhof. Maar er was een gat in de heg gemaakt, en daar moest ze door. Dat is historisch! [Tegen zijn vrouw:] Dat heb jij altijd verteld."
M: "Maar ook over heksen - en die werden dan door Bakker, of door zijn vertellers eigenlijk 'kollen' genoemd - ook dat soort verhalen heeft 'ie hier opgetekend."
G: "Ja. Maar dat is voor mijn tijd. En die verhalen die hoor je nou niet meer. En heb ik ook niet gehoord... Maar in Gelderland, daar was eigenlijk veel meer van zuk gespook."
Mevr. G: "Een idioot gedoe, want ze waren zó christelijk. En dan waren ze toch zó bijgelovig. Dat kan je toch haast niet rijmen hè?"

TM 4901 - Schrikken tijdens zwangerschap    TM 4901 - Schrikken tijdens zwangerschap   

De verteller bestempelt verhalen over de nachtmerrie als bijgeloof. De vrouw van de verteller zegt dat haar eerste echtgenoot er wel heilig in geloofde. Zij vertelt: er was een vrouw met littekens op haar gezicht. Dan werd er beweerd dat de moeder in haar zwangerschap was geschrokken van een zigeunerin. In haar geboortedorp zou een heks gewoond hebben. Er werd wel beweerd dat de heks haar had betoverd, maar de vertelster wimpelt dit af: zij was niet betoverd, en de vrouw was geen heks. Toch is de vrouw door een gat in de heg het kerkhof opgedragen: ze mocht niet door de poort, omdat men meende dat ze een heks was.

n.v.t. (interview, band archief Meertens Instituut)

28 november 1996

Schrikken tijdens zwangerschap

Cornelis Bakker    Cornelis Bakker   

Jan Hirsboom    Jan Hirsboom   

Hontenisse    Hontenisse   

Keeke    Keeke   

Zunderdorp    Zunderdorp   

België    België   

Gelderland    Gelderland   

2013-03-01 14:46:21