VODA_039_03

D’r was d’r ook ene bee die moest d’r altijd de Wittensteinse Allee deur. Zie vaa, hadd’n wel ’s teeg’n ‘m ‘ezeg, in die Wittensteinse Allee daar deugt ’t niet want doar kun je wat zien ’s aovonds. “Maor jao”, zegg’n, “Maor wat te zien is zal overal wel te zien weez’n.” En hij fietste d’r geregeld deur. Zien vaa had ‘m al een paar keer gewaarschuwd: “Jongen, gaot d’r niet deur bie middernacht, want ’t deugt doar niet. Komt d’r ’s aovonds niet te late.” En nie an te wijzen zegt: “Zie zieën dat doar ’n melkwagen reed met erveur dat ’t geen geen kop had. Sommigen zeggen ook dat ’n hundtjien leup, een hond die nooit pakk’n kon. Ah je die hond zowat in de vinger hadd’n en griep’n woll’n, dan voelden die alleen nog maar een soort kolde luchtstroom. Maar die hond die kreeg je nooit te pakk’n, die ging zo weer voorden. Maar die jongen die geleufde d’r niks van, hij denkt: och dat is niet waar. Nu is d’r één keer in ’t joar in ‘t Oldenbroek schaapjesmarkt. Noast die schaapjes wordt d’r niet veule meer aangevoerd, maor as familiefeest wurdt ’t nog onderhald’n. Tegenwoordig is ’t meer een soort karmissen. Maar van heinde en verre trekken jongelui d’r dan op an en komen ze allemaol bie elkaar en dan heb ze gezellig aochend. En dan bietje familie stop in ’t Oldebroek dan wordt ‘t ’s oavonds natuurlijk altijd late, want die familie van bovenaf van ’t dorp bie mekaren. Zo die jongen ook. Zie familie was bij mekaar ‘ewes en hij praktiseerden d’r over, hij moest op huus an gaon. En hiest och slucht aol de klokk’n met zo’n razende slag al elf uur. “Ik denk, sjonge, is ’t al zo laot? Dan moe’k toch maar [‘n ugge] naor de boer toe.” Hij had wel een sleutel daje d’rin kon, moar de volgende merg’n most d’r ook weer vroeg uut om te melk’n. Hij de fiets op en naor huis toe. Hij was goed en wel de fiets op en d’r zag al dat d’r oplichten in de verte. Hij denkt: jongens, d’r komt ook nog een buu op. Een schoeheh zegg’n ze doar die kant uut. De lucht die schoer’n. Maor die bueën die kwam maor korter bij. En d’r waar’n ook nog [jaan], hij kon vast niet veur de buu overkoom’n. De boer’n die stemde zo raar stell’n, zoals ’t wel meer is voor ’n buuë, en ’t maakte ‘m al een beetje benauwd ook. Hij denkt, daarmee kom ik [al ’t eurn alt] bij huus an. Hij was zowat bij de Wittensteinse Allee en d’r begon ineens die buuë toch los te barst’n! Zegg’n ze ook weer. ’t Reeg’n ’t spatten in de heugte, ’n heel end. En ie kon d’r geen oog’n kieken. Hij ging aan de kant in de berm staon want hij zag niks meer. Hij kon nie meer fietsen en hij kon nie meer loop’n, en hij wis ook niet waor zo gauw blieb’n was. Schuul’n kon ‘n d’r niet en ’n huus was d’r niet vlak bee en verdwaal’n helemaol in ’t donken. Alleen nog as ‘t ’n keer flink licht’n, dan kon nog zo’n beetje zien waor of [aans] woar. [En bennen] d’r nog niet wat anders? Was d’r nog een geluud tuss’nin? ’t Was nergens of wat reeg’n kon. En weer effe tussen een paar slaag’n deur. Daar heur’n de [dudedelup], dan kwam d’r nog een enkel geluud op ‘m an. En geriegeld schijnen mogen deurgaan, hij dacht over de verhaal’n van zijn vaa over de melkbuss’n. Hij denk, och lieve, as nu die spookwaag’n d’r maor nie aankumt, want ’t geet vast al horig op twaalf uur an. Want ie was niet veul op’escheuten met ’t weer. En ja heur. Een onweersslag! Geweldig! ’t Was d’r helder licht en ’t onweer’n da daave’n. De bomen die beuld’n d’rvan. En daor ratteld de melkwaag’n vlak langs ‘m hè. Hij zag ‘t [dudeledup] in ’t licht van ’t onweer, ‘t peerd, een peerd was d’rveur maor geen kop zat d’rop. ’t Peerd draafden maar zo voort en een klein, zwart bond huntjien dat draafde naost de waag’n. ’t Huntjien dat leupt deur de berm hee, precies langs zien bien’n hin. Maor ’t laatste dat ’n hond ien liet vuul’n, was net of ‘m ’n stuk ies langs de bien’n hen schoer’n. Hij was zo [gluunig] bang en wis niet waorof ’t bleef. Maor zo gauw toen de melkwaag’n voorbie was, toen knapten ’t weer op, geen slag word’n d’r meer ‘eheurd. Alleen nog een mooie groeizame regen vallen d’r nog. Toen kon d’r voorde gaon op huus an. Maor ’s avonds late kwam hij niet meer in de Wittensteinse Allee. Ij had er ‘enog van ‘ezien.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

SINSAG 0473 - Wiedergänger in der Geisterkutsche.    SINSAG 0473 - Wiedergänger in der Geisterkutsche.   

Een jongen rijdt 's avonds rond 12 uur langs de Wittensteinse Allee terwijl het heel slecht weer is. Daar ziet hij een spookwagen vol melkbussen. De wagen wordt getrokken door een paard zonder hoofd en het paard wordt vergezeld door een hondje.

Radio-uitzending Vonken onder de as (NOS)

E535 - Ghostlike conveyance (wagon, etc.).    E535 - Ghostlike conveyance (wagon, etc.).   

E535.1 - Phantom coach and horses.    E535.1 - Phantom coach and horses.   

E535.1(c) - Phantom coach with headless driver or headless horses or both.    E535.1(c) - Phantom coach with headless driver or headless horses or both.   

Uit handgeschreven aantekeningen blijkt dat dit verhaal mogelijk is uitgezonden in het programma “Vonken onder de As” (NOS) op de volgende datum: 25-08-1971.

Wittensteinse Allee    Wittensteinse Allee   

Oldenbroek    Oldenbroek   

Wittensteinse Allee    Wittensteinse Allee