LYST072

Op Twentse "spinvisite" (oud gebruik waarbij de jongemeisjes met hun spinnewieltje 's middags bij elkaar kwamen in 't ouderlijk huis van een van hen. 't Ging om beurten. Visites werden gehouden in de winter tussen nieuwjaar en de vasten. 's Avonds kwamen de jongens om de meisjes naar huis te brengen. Er werd "het spit gebracht", een of ander voorwerp werd om de hoek van de deur gegooid. De meisjes zaten dan de jongens achterna, die langs een of ander paadje toch weer 't huis wisten te bereiken en daar de tafel dan meestal gedekt was (spekpannekoek) zich aan te goed deden).
Zo zou 'n overmoedige jongeman een keer "het spit" brengen bij de "witte wieve". Hij liep er naar toe, gooide ze "het spit" toe met de woorden: :Hier he'j 't spit. Zeet da'j 't gebroad d'r bi'j kriegt." in een ommezien zat hem een van de "witte wieve" achterna en de jongen vluchtte in doodsangst nog net "de nienduure" in. Buiten hoorde hij 't "witte wiefke roepen: "Had ik mijn ene schoentje zo vlug gebonden als 't andere gebonden, dan zou jij 't gebraad geweest zijn." Ze had namelijk tijdens de achtervolging haar schoentje verloren.
(Dit verhaal vertelde mijn grootmoeder ons toen wij kinderen waren. Zij was geboren in 1852 ook in Zenderen).

Een jongen wil een grap uithalen met de "witte wieve" en gooit ze een spit toe. Hij wordt daarop achternagezeten door een wit wiefke die hem als gebraad voor aan het spit wil. Ze kan hem echter niet te pakken te krijgen, omdat ze haar ene schoentje heeft verloren.

Volkskundevragenlijst 17 (1953), formulier G.200, archief Meertens Instituut

1953

Twents    Twents   

Zenderen    Zenderen   

2013-03-01 14:46:22