YPFOE173c - Moetingen yn 'e mist

Moetingen yn 'e mist
'Op in kear wie der ien ferdwaald yn 'e Spoeketsiene; dat kin barre mei mist. En doe kaam er de wite mannen ek tsjin—dy geasten dan. Doe seinen se: Wat moatsto hjirre? Hy sei: Ik moat nei hûs ta!—No, dan bist op in hiel ferkeard paad! Ja, hy sei, mar ik kin 't paad net fine! No, it spoek sei: Dan moatst mar sjen, ast in sleatskant fynste en dêr leit in boat klear. Dêr moatst mei oerfarre en dan komst fansels wol wer thús. Ja, hy sei, mar ik kin noait in sleatskant fine!
Doe sei it spoek: Ik sweef foarop en do der efteroan! No, en dy man moast op 't lêst o sa hurd rinne, mar se kamen noait by in boat. Hy frege: Hoe lang moat ik no noch rinne? It spoek antwurde: Do moatst salang rinne ast noch in fuotling yn 'e klomp haste! Hy kaam op 't lêst te plak, mar doe hie er net in boaiem mear yn 'e klomp. Hoe, het en wat, dat witte jo net—sjoch, dat wie it ferhaal. It wie in wite geest' (A.B.-S.).

Een man die verdwaald is in de mist komt een groep spoken tegen. Deze sturen de man naar de kant van de sloot, waar hij een boot zal vinden waarmee hij naar huis kan varen. Het spook zal hem leiden naar de boot. Als het echter lang duurt voor ze de boot bereiken, zegt het spook dat hij net zo lang moet rennen tot hij geen bodem meer in zijn klompen heeft.

Y. Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske Folksferhalen. Baarn (etc.) 1979, p. 195

winter 1978-'79

Spoeketsiene    Spoeketsiene   

2013-03-01 14:46:20