YPFOE180c - It spoek en de fiskerij

It spoek en de fiskerij
'Se mochten wol fûken sette, mar noait oan 'e feartswâl, en dat waarde dan wer spesiaal sein fan 'e smid fan Earnewâld en net fan 'e Langesleatter man. Hy skuorde spesiaal de fûken dy't oan 'e kant stienen der allegearre út. Hy wie deabenaud dat se yn 'e wâl begjinne soenen te dollen en syn skat fine. Miskien socht er ek wol yn dy fûken sels om syn skat, dat er se dêrom iepenmakke en de iel swimme liet. Se koenen wol fûken sette bygelyks oan reidpôlen dy't midden yn 't wetter stienen, en dan barde der neat, want dan wie der gjin kâns dat se de skat fûnen.
It wie ek wol, as er de fûken net losgoaie koe, omdat der in krús op 'e stokken stie, dat er der allinne mar nei hoegde te wizen en de iel of de fisk yn 'e fûken stoar.
It barde ek wol, wannear't der in fiskersboat lei op in plak dat de smid fan Earnewâld net oanstie, dat er yn dy boat stapte en dan stoar alle iel en alle fisk dy't yn'e beun siet' (S. de B.).

Vissers die hun fuiken willen zetten bij de oever van de vaart krijgen problemen met de smid van Eernewoude. Hij wil de fuiken hier niet hebben, omdat de vissers bij de wal wellicht zijn verborgen schat vinden. Om dit te voorkomen verwijdert hij de fuiken, laat de gevangen vis ontsnappen of laat de vis en de aal in de fuiken sterven. Wie zijn fuiken zet bij een rietpaal midden op het water heeft niets te vrezen.

Y. Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske Folksferhalen. Baarn (etc.) 1979, p. 201

winter 1978-'79

Langesleatter man    Langesleatter man   

Earnewâld [Eernewoude]    Earnewâld [Eernewoude]   

2013-03-01 14:46:20