Hoofdtekst
Me: De kabouters, die moeten heel veel onder de grond doen. En die hebben contact met de stenen, die ook een ziel hebben. Ik heb er ook een boek over geschreven hè, over de edelstenen. Want er zijn momenten dat ik het niet meer uit kan houden, als je ziet hoe grof de mensen zijn en hoe dom en dan moet ik iets daarover vertellen. Nou, er bestond hier eigenlijk nog niets over de stenen - wel zo van hoger hand van de wetenschap, met mooie indelingen in soorten - maar helemaal niet met gevoel voor de ziel ervan, hè? En de werking dus ook. En toen heb ik dat boek geschreven en wat merkwaardig het was: waarschijnlijk precies het juiste tijd en dat het moest uitkomen. Het vloog weg en ik kreeg allemaal reacties van mensen die me merkwaardige belevingen vertelden die ze met stenen hadden gehad.
Een man die een steen op de hei vond. Hij logeerde bij zijn schoonouders, die hadden een buitenhuisje. En zoals je dat zo wel eens hebt, die steen die vind je mooi en die raap je op en die neem je mee. En hij had het gevoel dat die steen iets teweeg bracht in zijn lot, en heeft me dat verteld. Hij sliep d'r op een zolderkamertje en d'r was alleen een dakraampje, en die sterren die zeiden hem ook iets. Er was iets dat hem wakker gemaakt had voor een groter gebied. En hij moest de volgende dag weer weg, moest hij solliciteren ergens. En hij had een beetje veel tijd genomen, hij moest met de auto naar die mensen toe en hij wou vooral niet te laat komen, dus hij had nog een uur over voordat het afgesproken had. En hij parkeerde dat ergens en zat daar zo'n beetje te suffen tussen de middag en hij dacht: nou, ik ga even mijn benen strekken. En hij komt langs een klein boekwinkeltje en daar lag mijn boek! En hij kon niet laten dat te kopen en ging er in zitten lezen om die tijd goed te besteden en opeens ging die wereld voor hem open, hè, dat begon te spreken. En toen kwam er zo'n gevoel van zekerheid over hem dat die sollicitatie, die verliep zo glad, en zo goed en hij kreeg die baan. En hij dacht: "Dat heb ik te danken aan die steen die ik gisteravond heb opgeraapt." Enfin, zo'n hele geschiedenis, hè, zulke dingen hoorde je dan. Opeens ontwaakten de mensen voor de stenenwereld.
Een man die een steen op de hei vond. Hij logeerde bij zijn schoonouders, die hadden een buitenhuisje. En zoals je dat zo wel eens hebt, die steen die vind je mooi en die raap je op en die neem je mee. En hij had het gevoel dat die steen iets teweeg bracht in zijn lot, en heeft me dat verteld. Hij sliep d'r op een zolderkamertje en d'r was alleen een dakraampje, en die sterren die zeiden hem ook iets. Er was iets dat hem wakker gemaakt had voor een groter gebied. En hij moest de volgende dag weer weg, moest hij solliciteren ergens. En hij had een beetje veel tijd genomen, hij moest met de auto naar die mensen toe en hij wou vooral niet te laat komen, dus hij had nog een uur over voordat het afgesproken had. En hij parkeerde dat ergens en zat daar zo'n beetje te suffen tussen de middag en hij dacht: nou, ik ga even mijn benen strekken. En hij komt langs een klein boekwinkeltje en daar lag mijn boek! En hij kon niet laten dat te kopen en ging er in zitten lezen om die tijd goed te besteden en opeens ging die wereld voor hem open, hè, dat begon te spreken. En toen kwam er zo'n gevoel van zekerheid over hem dat die sollicitatie, die verliep zo glad, en zo goed en hij kreeg die baan. En hij dacht: "Dat heb ik te danken aan die steen die ik gisteravond heb opgeraapt." Enfin, zo'n hele geschiedenis, hè, zulke dingen hoorde je dan. Opeens ontwaakten de mensen voor de stenenwereld.
Beschrijving
De vertelster heeft een boek geschreven over stenen, over de ziel en de werking ervan. Ze vertelt een anekdote over een man die een steen had opgeraapt op de hei en vervolgens kreeg hij het gevoel dat die steen iets teweeg bracht. De volgende dag heeft hij het boek van de vertelster gekocht en gelezen. De sollicitatie waar hij naar op weg was verliep hierna erg voorspoedig.
Bron
interview Bussum, 3-4-1997
Commentaar
3 april 1997
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21