Hoofdtekst
Mi: Maar, ziet u ze nou zelf ook?
Me: Ik zie ze niet, ik voel ze wel. Als kind zag ik ze dus.
Mi: Kunt u nu vertellen hoe ze er toen uitzagen, toen u ze zag?
Me: Dat kan ik niet meer vertellen.
Mi: Dat hoor ik wel vaker dat het heel moeilijk is ze te omschrijven.
Me: Ja, want ze hebben geen menselijke gestalte, maar het is wel een beetje daaraan verwant. Ze hebben wel min of meer een gezicht, en kijken je aan. En het is of ze tegen je praten, het zijn dan gedachten, aethertrillingen. En ze vertellen graag hun eigen geschiedenis en vooral wat ze voor grieven hebben. Hè, tegen de mens in de eerste plaats.
Mi: Door emotie, neem je dat als emotie waar?
Me: Nee, nee, doordat ze van hun plaats gehaald zijn of omdat hun omgeving verwoest is. Daar zijn mensen huizen gaan bouwen of zoiets, daar moesten ze weg. En dergelijke dingen.
Mi: En, dus je hoort stemmen door jouw eigen geest, of...je hebt verschillende manieren. Sommige mensen, inderdaad, voelen het aan of sommige mensen horen het.
Me: Ja, ja, dat is niet bij iedereen hetzelfde, hè?
Mi: Nee...
Me: Maar je weet het op een of andere manier. Wat je vanzelf weet, dat is de waarheid, dat is goed. Dat het helemaal vanzelf gaat.
Me: Ik zie ze niet, ik voel ze wel. Als kind zag ik ze dus.
Mi: Kunt u nu vertellen hoe ze er toen uitzagen, toen u ze zag?
Me: Dat kan ik niet meer vertellen.
Mi: Dat hoor ik wel vaker dat het heel moeilijk is ze te omschrijven.
Me: Ja, want ze hebben geen menselijke gestalte, maar het is wel een beetje daaraan verwant. Ze hebben wel min of meer een gezicht, en kijken je aan. En het is of ze tegen je praten, het zijn dan gedachten, aethertrillingen. En ze vertellen graag hun eigen geschiedenis en vooral wat ze voor grieven hebben. Hè, tegen de mens in de eerste plaats.
Mi: Door emotie, neem je dat als emotie waar?
Me: Nee, nee, doordat ze van hun plaats gehaald zijn of omdat hun omgeving verwoest is. Daar zijn mensen huizen gaan bouwen of zoiets, daar moesten ze weg. En dergelijke dingen.
Mi: En, dus je hoort stemmen door jouw eigen geest, of...je hebt verschillende manieren. Sommige mensen, inderdaad, voelen het aan of sommige mensen horen het.
Me: Ja, ja, dat is niet bij iedereen hetzelfde, hè?
Mi: Nee...
Me: Maar je weet het op een of andere manier. Wat je vanzelf weet, dat is de waarheid, dat is goed. Dat het helemaal vanzelf gaat.
Beschrijving
De vertelster ziet de natuurwezens nu niet meer, maar voelt ze wel. Het is moeilijk uit te leggen hoe ze eruit zien, of hoe ze met ze communiceert.
Bron
interview Bussum, 3-4-1997
Commentaar
3 april 1997
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21