Hoofdtekst
Mi: En dat is dan voor iedereen dat het latent aanwezig is, maar dat je daar voor open moet staan? Dat zou bij iedereen dus zo kunnen zijn?
Me: Ja, om te beginnen moet je ernaar verlangen. Dat is de hoofdzaak. En dan komt er een proces aan de gang, waarbij je zelf verandert, min of meer opgevoed wordt, om te letten op heel fijne dingen. En je moet beginnen met een heleboel van je af te werpen wat de mensen aan je vervuild hebben. En een heleboel van al die abstracte bedenksels, die kant nog wal raken, die geen werkelijkheid zijn. Alles wat je geleerd hebt en nagepraat hebt, moet je wegdoen. Je moet weer als een kind worden, helemaal schoon en ontvankelijk. En dan kan je op een keer, in een bos of zo, of iets, bemerken...
Ik was is in een bos in Duitsland van hoge naaldbomen, heel oud, en daar durfden we alleen nog maar zachtjes te praten. Want het was zo eerbiedwaardig, daar durfde je eigenlijk geen geluid te maken. Iedereen heeft toch wel eens een dergelijke ervaring. Ken je de boeken van Tolkien, In de ban van de Ring?
Yv/Mi: Ja, Ja,...
Me: Die wereld! Die kent hij, want hij was professor in de Keltische Talen en hij was dus eigenlijk heel familiaar met al die gestalten, hè? Goden en mensen en wat hij dan tussen mensen en planten in zag en Hobbits noemde. Tussen mensen en dwergen in, laten we het zo zeggen. En al die wezens. En die boeken zijn zo ontstaan: hij had twee zoontjes en 's avonds voor het naar bed gaan mochten ze nog even bij hem zitten, ik denk bij de haard, en vertelde hij dergelijk verhaal. Wat zo in hem opwelde want dat hoofd zat vol met al die voorstellingen, hè? Hij wist dus aan het begin helemaal niet hoe het verhaal verder zou gaan, want dat ging vanzelf. En dat vonden ze fijn, en dan moesten ze naar bed, en de volgende avond ging het weer verder. En zo werd 't een hele avonturenroman: De Hobbit - ken je toch ook, hè?
Yv/Mi: Ja, Ja,...
Me: En toen De Hobbit dan tot een zeker einde was gekomen, toen zeiden die zoontjes, die waren intussen ook alweer een jaar ouder, èh: "Nee, oh nee vader, we willen weer verder horen over", eh, ehmm, hoe heet 'ie, Frodo en Bilbo enzovoort. Nou goed, dus hij ging verder en hij heeft later wel eens tegen een journalist gezegd, die om een interview kwam: "Ja, toen ik voor het eerst daar Aragorn liet optreden, maar nog in zijn vermomming, in z'n grijze mantel en z'n hoge kaplaarzen als een zwerver door het woud, toen wist ik nog helemaal niet dat 'ie eigenlijk een koning zou worden, hè, dat 'ie dat in zich had." En hij wist helemaal niet hoe het verder zou gaan. Dat moest vanzelf komen, hè?
Mi: Oh, dat wist ik niet.
Me: En dat is het ware! Je zou kunnen zeggen: Het was al gedacht en het werd hem geopenbaard. En toen dat boek pas uit was, vertelde een vriendin me dat haar kinderen dat zo geweldig vonden, haar grote kinderen. En, ik dacht: Nou, daar heb ik toch geen tijd voor. Toen zag het eens in een boekwinkel, en ik dacht: nou laat ik het maar kopen, want straks is het uitverkocht en dan heb ik misschien spijt dat ik het niet heb. Maar ik had geen tijd om het te lezen, duizend zoveel bladzijs. Daar begin je niet aan met dat druk leven, dus ik zette het in de kast. Toen ging ik een wintervakantie van twee weken houden, alleen, en toen dacht ik: Nou, weet je wat, ik zal het eerste deel mee nemen voor 's avonds. En ik begon te lezen en het pakte me zo. Ik heb dat eerste deel uitgelezen en toen had ik nog tijd over en dacht: Had ik dat tweede deel ook maar meegenomen!.
Yv/Mi: Ja, ha, ha, ha, ha,...
Me: Alleen, de eerste keer dat ik het las, toen heb ik die hele lange natuurbeschrijvingen wel eens een stukje overgeslagen, en die hele lange verzen ook. Maar de tweede keer ga je dat dan lezen, hè? Maar de eerste keer ben je zo benieuwd hoe het verder zal gaan. Ik heb er zó van genoten - ik heb het tenslotte zeven keer gelezen. Ik ken mensen die hebben het wel twaalf keer gelezen. En elke keer ontdek je er weer nieuwe dingen in. En ik heb er cursussen over gegeven en ik heb er een boek over geschreven. En dat had ik hier liggen.
Yv: Ja...
Mi: Ja, ik zag het gelijk liggen toen ik binnen kwam.
Me: Dat gaat dus over wat ik in die symboliek zie. Het is natuurlijk de oude Keltische symboliek, waar hij zo goed in thuis was, maar het is eigenlijk een universele symboliek. Het komt in alle tijden en overal voor, dus je begrijpt eigenlijk vanzelf wat ermee bedoeld wordt. En dat spreekt mij dat zo aan, en dan moet ik dat uitleggen. Want je merkt dan dat een heleboel mensen die taal van die symbolen niet verstaan kunnen, hè? Dat is helemaal vreemd geworden. Dus dan moet je ze een beetje aan de hand nemen en zeggen: "Nou kijk, 't gezelschap, hè? Want die negen verschillende wezens, die met elkaar optrekken door de wildernis, dat ben jij zelf! Dat is de mens met negen lagen in zich, die allemaal daar leven." Voor een gedeelte helemaal onbewust voor die mensenlaag daarboven, hè? Dus je leert jezelf kennen, elke keer weer een beetje beter. Het zijn je eigen belevingen, en je eigen angsten, en je eigen verukkingen, en alles.
Yv: Enneh, de Silmarillion is ook een prachtig boek van hem...de Silmarillion.
Me: Ja, eigenlijk, als je maar in die toestand duikt dan begrijp je die symbolen allemaal zo vanzelf.
Yv: Ja...
Me: Ja, om te beginnen moet je ernaar verlangen. Dat is de hoofdzaak. En dan komt er een proces aan de gang, waarbij je zelf verandert, min of meer opgevoed wordt, om te letten op heel fijne dingen. En je moet beginnen met een heleboel van je af te werpen wat de mensen aan je vervuild hebben. En een heleboel van al die abstracte bedenksels, die kant nog wal raken, die geen werkelijkheid zijn. Alles wat je geleerd hebt en nagepraat hebt, moet je wegdoen. Je moet weer als een kind worden, helemaal schoon en ontvankelijk. En dan kan je op een keer, in een bos of zo, of iets, bemerken...
Ik was is in een bos in Duitsland van hoge naaldbomen, heel oud, en daar durfden we alleen nog maar zachtjes te praten. Want het was zo eerbiedwaardig, daar durfde je eigenlijk geen geluid te maken. Iedereen heeft toch wel eens een dergelijke ervaring. Ken je de boeken van Tolkien, In de ban van de Ring?
Yv/Mi: Ja, Ja,...
Me: Die wereld! Die kent hij, want hij was professor in de Keltische Talen en hij was dus eigenlijk heel familiaar met al die gestalten, hè? Goden en mensen en wat hij dan tussen mensen en planten in zag en Hobbits noemde. Tussen mensen en dwergen in, laten we het zo zeggen. En al die wezens. En die boeken zijn zo ontstaan: hij had twee zoontjes en 's avonds voor het naar bed gaan mochten ze nog even bij hem zitten, ik denk bij de haard, en vertelde hij dergelijk verhaal. Wat zo in hem opwelde want dat hoofd zat vol met al die voorstellingen, hè? Hij wist dus aan het begin helemaal niet hoe het verhaal verder zou gaan, want dat ging vanzelf. En dat vonden ze fijn, en dan moesten ze naar bed, en de volgende avond ging het weer verder. En zo werd 't een hele avonturenroman: De Hobbit - ken je toch ook, hè?
Yv/Mi: Ja, Ja,...
Me: En toen De Hobbit dan tot een zeker einde was gekomen, toen zeiden die zoontjes, die waren intussen ook alweer een jaar ouder, èh: "Nee, oh nee vader, we willen weer verder horen over", eh, ehmm, hoe heet 'ie, Frodo en Bilbo enzovoort. Nou goed, dus hij ging verder en hij heeft later wel eens tegen een journalist gezegd, die om een interview kwam: "Ja, toen ik voor het eerst daar Aragorn liet optreden, maar nog in zijn vermomming, in z'n grijze mantel en z'n hoge kaplaarzen als een zwerver door het woud, toen wist ik nog helemaal niet dat 'ie eigenlijk een koning zou worden, hè, dat 'ie dat in zich had." En hij wist helemaal niet hoe het verder zou gaan. Dat moest vanzelf komen, hè?
Mi: Oh, dat wist ik niet.
Me: En dat is het ware! Je zou kunnen zeggen: Het was al gedacht en het werd hem geopenbaard. En toen dat boek pas uit was, vertelde een vriendin me dat haar kinderen dat zo geweldig vonden, haar grote kinderen. En, ik dacht: Nou, daar heb ik toch geen tijd voor. Toen zag het eens in een boekwinkel, en ik dacht: nou laat ik het maar kopen, want straks is het uitverkocht en dan heb ik misschien spijt dat ik het niet heb. Maar ik had geen tijd om het te lezen, duizend zoveel bladzijs. Daar begin je niet aan met dat druk leven, dus ik zette het in de kast. Toen ging ik een wintervakantie van twee weken houden, alleen, en toen dacht ik: Nou, weet je wat, ik zal het eerste deel mee nemen voor 's avonds. En ik begon te lezen en het pakte me zo. Ik heb dat eerste deel uitgelezen en toen had ik nog tijd over en dacht: Had ik dat tweede deel ook maar meegenomen!.
Yv/Mi: Ja, ha, ha, ha, ha,...
Me: Alleen, de eerste keer dat ik het las, toen heb ik die hele lange natuurbeschrijvingen wel eens een stukje overgeslagen, en die hele lange verzen ook. Maar de tweede keer ga je dat dan lezen, hè? Maar de eerste keer ben je zo benieuwd hoe het verder zal gaan. Ik heb er zó van genoten - ik heb het tenslotte zeven keer gelezen. Ik ken mensen die hebben het wel twaalf keer gelezen. En elke keer ontdek je er weer nieuwe dingen in. En ik heb er cursussen over gegeven en ik heb er een boek over geschreven. En dat had ik hier liggen.
Yv: Ja...
Mi: Ja, ik zag het gelijk liggen toen ik binnen kwam.
Me: Dat gaat dus over wat ik in die symboliek zie. Het is natuurlijk de oude Keltische symboliek, waar hij zo goed in thuis was, maar het is eigenlijk een universele symboliek. Het komt in alle tijden en overal voor, dus je begrijpt eigenlijk vanzelf wat ermee bedoeld wordt. En dat spreekt mij dat zo aan, en dan moet ik dat uitleggen. Want je merkt dan dat een heleboel mensen die taal van die symbolen niet verstaan kunnen, hè? Dat is helemaal vreemd geworden. Dus dan moet je ze een beetje aan de hand nemen en zeggen: "Nou kijk, 't gezelschap, hè? Want die negen verschillende wezens, die met elkaar optrekken door de wildernis, dat ben jij zelf! Dat is de mens met negen lagen in zich, die allemaal daar leven." Voor een gedeelte helemaal onbewust voor die mensenlaag daarboven, hè? Dus je leert jezelf kennen, elke keer weer een beetje beter. Het zijn je eigen belevingen, en je eigen angsten, en je eigen verukkingen, en alles.
Yv: Enneh, de Silmarillion is ook een prachtig boek van hem...de Silmarillion.
Me: Ja, eigenlijk, als je maar in die toestand duikt dan begrijp je die symbolen allemaal zo vanzelf.
Yv: Ja...
Beschrijving
Als je verlangt naar contact met natuurwezens, moet je je er voor openstellen. Je moet alles afwerpen wat de mens aan je vervuild heeft, je moet weer kind worden. De boeken van Tolkien gaan over deze wereld en zitten vol symboliek. Tolkien wist ook niet van te voren hoe een verhaal zou aflopen, zoiets moest vanzelf komen. De vertelster heeft een boek geschreven over de symboliek bij Tolkien.
Bron
interview Bussum, 3-4-1997
Commentaar
3 april 1997
Naam Overig in Tekst
Tolkien 
Tolkien 
"In de ban van de ring"
"In de ban van de ring"
Keltisch
Keltisch
"De Hobbit"
"De Hobbit"
Frodo
Frodo
Bilbo
Bilbo
Aragorn
Aragorn
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21