YPFOE212 - It rjocht fan 'e sterke

It rjocht fan 'e sterke
In wjirm krûpte oer de grûn en doe pakte in mosk him op. 'Och', sei de wjirm, 'sparje myn libben!' Mar de mosk sei: 'Do hast neat te sizzen, want ik bin grut en do bist Iyts. Ik stean oer dy'. En de mosk peuzele de wjirm op.
Doe njonkenlytsen foel der in sparver del, sloech syn kloeren ût en pakte de mosk. De mosk sei: 'Och, sparje myn libben! Ik ha gjin mins kwea dien en ek gjin bist'. De sparver antwurde: 'Hâld dy de snaffel! Do bist fan my; ik stean boppe dy, want ik bin grutter en sterker as do'. Dat de mosk gong der oan.
En doe njonkenlytsen kaam der in jager en dy lei oan op 'e sparver. De sparver sei: 'Sparje myn libben!' '~ee', sei de jager, 'do hast neat te sizzen, want ik bin grut en machtich. Ik haw in gewear en do bist Iyts'. En de jager skeat de sparver dea.

AT 0231* - Animals Eat Each Other    AT 0231* - Animals Eat Each Other   

ATU 0231* - Animals Eat Each Other.    ATU 0231* - Animals Eat Each Other.   

De mus ziet een worm, die vraagt of de mus zijn leven wil sparen. De mus is echter groter en eet de worm toch op. Dan komt er een sperwer die de mus opeet en vervolgens een jager die de sperwer doodschiet.

Ype Poortinga. De foet fan de reinbôge, Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.227

16 januari 1978

Animals Eat Each Other

2013-03-01 14:46:20