Hoofdtekst
De skuonmakker dy't by in deade wekje moast
Der wie in skuonmakker en dy hie op syn buordsje stean, hy wie nearne bang foar, sy koenen him mar op 'e proef stelle. En hoe't guon it ek besochten, it slagge net om him bang te krijen; hy joech nearne om.
Doe seinen in pear jonge bazen: 'Wy sille him doch op 'e proef stelle'. Sy nei him ta. Sy seinen: 'No is 't net bêst, want der is ien ferstoarn. Soenen jo dêr wol wacht by hâlde wolle: wekje?'
Hy sei: 'Jawol. Mar mei dit akkoart: ik wol myn ark meinimme. Want de nachten binne lang en dan wol ik skuonmeitsje'. Dat wie goed.
Ien fan 'e jonge bazen gong yn in kiste lizzen dy't yn in hûs stie en hâlde him dea. Doe seinen se tsjin 'e skuonmakker: 'No moatte jo mar komme—sa en sa'.
De skuonmakker gong hinne; hy kaam dêr mei syn spul. Dy kiste mei de deade der yn stie dêr oer de flier. Hy begûn in bytsje te skuonmeitsjen.
Mar doe wie it yn 'e nacht en ien gong nei him ta en sei: 'No, it is ferfelend om sa'n hiele nacht allinne te sitten—ik bring jo in kop kofje'. Mar dy kofje dêr hienen se in goeie kwak jannever yn dien. Dat doe't de bringer wer ôfset wie en de skuonmakker de kofje yn 't liif hie, doe waard er in bytsje fleurich en njonkelytsen begûn er te sjongen.
Hy song mar troch. En dêr riisde it kistelid op en de deade sei: 'Als iemand sich bij een dode bevindt, dan moet er niet singe!'
Mar hy krige syn skuonmakkershammer en hy houde it Iyk yn 'e kiste op 'e kop. Hy sei: 'En als iemand sich dood bevindt, dan moet er niet spreke!'
Der wie in skuonmakker en dy hie op syn buordsje stean, hy wie nearne bang foar, sy koenen him mar op 'e proef stelle. En hoe't guon it ek besochten, it slagge net om him bang te krijen; hy joech nearne om.
Doe seinen in pear jonge bazen: 'Wy sille him doch op 'e proef stelle'. Sy nei him ta. Sy seinen: 'No is 't net bêst, want der is ien ferstoarn. Soenen jo dêr wol wacht by hâlde wolle: wekje?'
Hy sei: 'Jawol. Mar mei dit akkoart: ik wol myn ark meinimme. Want de nachten binne lang en dan wol ik skuonmeitsje'. Dat wie goed.
Ien fan 'e jonge bazen gong yn in kiste lizzen dy't yn in hûs stie en hâlde him dea. Doe seinen se tsjin 'e skuonmakker: 'No moatte jo mar komme—sa en sa'.
De skuonmakker gong hinne; hy kaam dêr mei syn spul. Dy kiste mei de deade der yn stie dêr oer de flier. Hy begûn in bytsje te skuonmeitsjen.
Mar doe wie it yn 'e nacht en ien gong nei him ta en sei: 'No, it is ferfelend om sa'n hiele nacht allinne te sitten—ik bring jo in kop kofje'. Mar dy kofje dêr hienen se in goeie kwak jannever yn dien. Dat doe't de bringer wer ôfset wie en de skuonmakker de kofje yn 't liif hie, doe waard er in bytsje fleurich en njonkelytsen begûn er te sjongen.
Hy song mar troch. En dêr riisde it kistelid op en de deade sei: 'Als iemand sich bij een dode bevindt, dan moet er niet singe!'
Mar hy krige syn skuonmakkershammer en hy houde it Iyk yn 'e kiste op 'e kop. Hy sei: 'En als iemand sich dood bevindt, dan moet er niet spreke!'
Onderwerp
AT 1711* - A Wood-cutter does not Fear the Dead 
AT 1711* - A Wood-cutter does not Fear the Dead 
ATU 1711* - The Brave Shoemaker
ATU 1711* - The Brave Shoemaker
Beschrijving
Een schoonmaker heeft de reputatie om nergens bang voor te zijn. Een paar jonge mannen willen hem op de proef stellen. Zij vragen aan hem of hij de wacht wil houden bij een overledenen. De schoonmaker gaat akkoord. Eén van de jongens kruipt in de doodskist. Tijdens de wake maakt de schoonmaker nog wat schoon en krijgt hij koffie, waarin de jongens stiekem jenever hebben gedaan. Als de schoonmaker begint te zingen roept de dode plotseling dat er niet bij een dode gezongen mag worden. De schoonmaker antwoord dat iemand die dood is niet mag praten.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.337
Commentaar
7 december 1971 en 2 augustus 1972
A Wood-cutter does not Fear the Dead
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20