Hoofdtekst
Wat tochten jim?
Der wie ris in minske, dat hie in hûntsje en dêr wie se o sa wiis mei. Op in kear reizge se nei Warkum en doe naam se it hûntsje mei yn 'e trein. Se siet krekt yn 'e koepee, doe kaam der op it alderlêste stuit noch in dame yn en dy gong foar har oer sitten. Se seach gemien nei it hûntsje en se sei: 'Dy hûn wol 'k hjir net yn hawwe— hûnen meie net yn 'e trein!' It rút stie iepen; se pakte dat hûntsje en goaide it sa ta de ridende trein út. It oare minske, dy har hûntsje as it wie, waard sa lilk, dy skuorde de dame har goudene spjelde foarwei en dy saaide se ek troch 't rút. 'Sisoa', sei se, 'no binne jo ek wat kwyt!'
Se komme yn Warkum en se steane goed en wol op it perron, dêr komt dat hûntsje oan kreupeljen en hymjen. Mar wispelsturtsje sa ha jo net, doe't it de frou seach!
En wat tochten jim no, dat dat hûntsje yn 'e bek hie?
Tûzen om trettjin dat ien fan 'e harkers seit: 'Dy gouden spjeld fansels'. Dan antwurdet de ferteller: 'Nee, syn tosken'.
Der wie ris in minske, dat hie in hûntsje en dêr wie se o sa wiis mei. Op in kear reizge se nei Warkum en doe naam se it hûntsje mei yn 'e trein. Se siet krekt yn 'e koepee, doe kaam der op it alderlêste stuit noch in dame yn en dy gong foar har oer sitten. Se seach gemien nei it hûntsje en se sei: 'Dy hûn wol 'k hjir net yn hawwe— hûnen meie net yn 'e trein!' It rút stie iepen; se pakte dat hûntsje en goaide it sa ta de ridende trein út. It oare minske, dy har hûntsje as it wie, waard sa lilk, dy skuorde de dame har goudene spjelde foarwei en dy saaide se ek troch 't rút. 'Sisoa', sei se, 'no binne jo ek wat kwyt!'
Se komme yn Warkum en se steane goed en wol op it perron, dêr komt dat hûntsje oan kreupeljen en hymjen. Mar wispelsturtsje sa ha jo net, doe't it de frou seach!
En wat tochten jim no, dat dat hûntsje yn 'e bek hie?
Tûzen om trettjin dat ien fan 'e harkers seit: 'Dy gouden spjeld fansels'. Dan antwurdet de ferteller: 'Nee, syn tosken'.
Onderwerp
AT 2204 - The Dog's Cigar   
ATU 2204 - The Dog’s Cigar.   
VDK 2204 - The Dog's Cigar   
Beschrijving
Een meisje gaat met haar hondje met de trein naar Warkum. Een dame die tegenover haar in de coupé zit wil geen honden in de trein en gooit het hondje uit het raam. Het meisje gooit vervolgens het gouden speltje van de dame uit het raam. In Warkum aangekomen komt later het hondje aangelopen. Wat had het hondje in zijn mond? Niet het gouden speldje, maar zijn tanden.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.339-340
Commentaar
26 januari 1973
The Dog's Cigar
Naam Locatie in Tekst
Warkum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
