Hoofdtekst
It kealtsje
Der wie ris in dominy, dy hie in tige heech lûd en net al te sterk. Dat as er op 'e stoel stie te preekjen, dan moast er tasette en dan wie it omtrint oft der in keal blettere. De minsken koenen faak de oandacht net by syn wurden hâlde en dat wie him raar yn 'e wei. Mar doe op in kear preke er yn in frjemde gemeente en dêr wie in jong frommes yn tsjerke, dy siet mei grutte eagen nei him te sjen. It die dominy goed en hy blettere hyltyd Iûder en it minske like wat langer wat oandiener te wurden, dat op't lêst, sy siet te skriemen.
Doe't de tsjerke útkaam, heinde dominy har op. Hy wie der wakker mei fergulde, dat de preek har sa yn 't moed taast hie. 'En wat hat jo no it measte rekke?' woe er witte. 'Om earlik te wêzen, dominy', antwurde se,'jierren Iyn, as famke, haw ik ris in kealtsje hân. Ik hong ôfgryslik oan it beestje, mar it waard siik en doe't it deagongen is, blettere it krekt sa as jo op 'e preekstoel dienen'.
Der wie ris in dominy, dy hie in tige heech lûd en net al te sterk. Dat as er op 'e stoel stie te preekjen, dan moast er tasette en dan wie it omtrint oft der in keal blettere. De minsken koenen faak de oandacht net by syn wurden hâlde en dat wie him raar yn 'e wei. Mar doe op in kear preke er yn in frjemde gemeente en dêr wie in jong frommes yn tsjerke, dy siet mei grutte eagen nei him te sjen. It die dominy goed en hy blettere hyltyd Iûder en it minske like wat langer wat oandiener te wurden, dat op't lêst, sy siet te skriemen.
Doe't de tsjerke útkaam, heinde dominy har op. Hy wie der wakker mei fergulde, dat de preek har sa yn 't moed taast hie. 'En wat hat jo no it measte rekke?' woe er witte. 'Om earlik te wêzen, dominy', antwurde se,'jierren Iyn, as famke, haw ik ris in kealtsje hân. Ik hong ôfgryslik oan it beestje, mar it waard siik en doe't it deagongen is, blettere it krekt sa as jo op 'e preekstoel dienen'.
Onderwerp
AT 1834 - The Clergyman with the Fine Voice 
AT 1834 - The Clergyman with the Fine Voice 
ATU 1834 - The Clergyman with the Fine Voice.
ATU 1834 - The Clergyman with the Fine Voice.
Beschrijving
Een dominee had een hoge stem. Als hij preekte leek het alsof een kalf stond te blaten. Op een keer preekte hij voor een vreemde gemeente. Tijdens zijn preek begon een vrouw te huilen. Na afloop wachtte hij haar op en hij vroeg haar waarom zij huilde. Ze antwoordde dat hij haar deed denken aan de tijd toen ze een meisje was. Ze had een kalfje, waar ze erg aan gehecht was. Toen het kalfje dood ging, blaatte het net zo als de dominee.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.350-351
Commentaar
17 december 1975
The Clergyman with the Fine Voice
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20