Hoofdtekst
Us dominy preke doch juster!
Dominy Dykstra, dy't op in doarp stie, hie in sweager dy't ek dominy wie. Dy sweager soe dêr mei pinkster de hjeldagen oer útfanhûzje. Der wie ôfpraat, dominy Dykstra sels soe pinkstersnein preekje en sweager de pinkstermoandeis. De sneintemoarns wie it preek en de middeis nei iten, healwei twaën, gong it folk wer nei tsjerke.
Boer Bokma gong neffens wenst de middeis ek hinne. Mar hy wie gâns sliep te koart kommen, der hie kealderij west de nachts. Boppedat hie er wat ryklik iten, dat it duorre net lang, doe befoelen him de lea. Hy siet yn it hoekje fan 'e bank en de sliep krige him sa yn'e macht, dat hy wist fan 'e wrâld net mear ôf.
Wat noch noait earder bard wie—dominy Dykstra waard op'e stoel net goed en dat boaze sa oan, dat hy moast healwei de preek ophâlde en rekke fan 'e stoel. No, syn sweager hie de preek ek lêzen, se hienen der de foarige jouns oer praat, dat dy sei: 'Ik nim it wol oer' en hy preke fierder.
Mar fan dat hiele trelit hie boer Bokma neat murken. Tsjin 'e ein fan 'e preek waard er doch wekker en doe seach er mei ferhearde eagen nei de stoel. Hy waard der wyt fan om 'e noas. Hy stompte syn buorman oan en flústere: 'Wêr is ús dominy?' Dy buorman wie in biis. Hy hie yn ien flits de hiele situaasje troch. Unnoazelwei flústere er werom: 'Us dominy preke doch juster!'
Boer Bokma besaude. Hy tocht, no ha 'k hjir de hiele nacht sitten to sliepen. It wiif moat dea- ende dea-ûngerêst wêze en ús nijmelke ko soe ik útmelke. De hiele boel is yn trewyn! Hy strûsde sa ta de tsjerke út en nei de pleats.
Dominy Dykstra, dy't op in doarp stie, hie in sweager dy't ek dominy wie. Dy sweager soe dêr mei pinkster de hjeldagen oer útfanhûzje. Der wie ôfpraat, dominy Dykstra sels soe pinkstersnein preekje en sweager de pinkstermoandeis. De sneintemoarns wie it preek en de middeis nei iten, healwei twaën, gong it folk wer nei tsjerke.
Boer Bokma gong neffens wenst de middeis ek hinne. Mar hy wie gâns sliep te koart kommen, der hie kealderij west de nachts. Boppedat hie er wat ryklik iten, dat it duorre net lang, doe befoelen him de lea. Hy siet yn it hoekje fan 'e bank en de sliep krige him sa yn'e macht, dat hy wist fan 'e wrâld net mear ôf.
Wat noch noait earder bard wie—dominy Dykstra waard op'e stoel net goed en dat boaze sa oan, dat hy moast healwei de preek ophâlde en rekke fan 'e stoel. No, syn sweager hie de preek ek lêzen, se hienen der de foarige jouns oer praat, dat dy sei: 'Ik nim it wol oer' en hy preke fierder.
Mar fan dat hiele trelit hie boer Bokma neat murken. Tsjin 'e ein fan 'e preek waard er doch wekker en doe seach er mei ferhearde eagen nei de stoel. Hy waard der wyt fan om 'e noas. Hy stompte syn buorman oan en flústere: 'Wêr is ús dominy?' Dy buorman wie in biis. Hy hie yn ien flits de hiele situaasje troch. Unnoazelwei flústere er werom: 'Us dominy preke doch juster!'
Boer Bokma besaude. Hy tocht, no ha 'k hjir de hiele nacht sitten to sliepen. It wiif moat dea- ende dea-ûngerêst wêze en ús nijmelke ko soe ik útmelke. De hiele boel is yn trewyn! Hy strûsde sa ta de tsjerke út en nei de pleats.
Beschrijving
Dominee Dijkstra zou samen met zijn broer op respectievelijk pinksterzondag en -maandag een preek houden. Boer Bokma zat op zondag in de kerk. Hij had slaap te kort en al spoedig viel hij in de kerk in slaap. Ondertussen voelde dominee Dijkstra zich niet goed. Zijn broer besloot hem maar meteen te vervangen. Toen boer Bokma wakker werd zag hij de onbekende dominee preken. Bokma vroeg aan zijn buurman, die een grappenmaker was, waar hun dominee was. Onze dominee preekte toch gisteren antwoordde de man. Snel ging bokma naar huis, omdat hij dacht dat hij de hele nacht in de kerk had geslapen en hij moest de koe nog melken.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.359-360
Commentaar
10 april 1973
Naam Overig in Tekst
Dijkstra 
Dijkstra 
Bokma
Bokma
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20