Hoofdtekst
As minsken en dieren meiïnoar
As men Jelle hearde, dan wie it dêr yn 'e Polder ien grutte harmonij fan minske en dier. Sels de snoeken yn te Grêft dielden dêryn mei:
'As ik moarns oan 't bushimmeljen wie, dan kaam dêr steefêst in snoek by 't stap. En dy gong net eerder wer fuort, of hy moast earst in rau hinne-aai fan my hân ha. In ûnbidich grutte snoek wie dat, hy woech wol tweintich pûn. As er dat hinne-aai hân hie, dan swaaide er om en joech him ôf. Ja, men hechtet op 't lêst oan sa'n beest. Wannear't er even oan 'e lette kant wie, dan tocht ik al, der moat him net wat oerkommen wêze'.
'Der wienen ris stêdlju mei har boatsjes by de Polder te angelfiskjen. Se hienen al in set oan 'e gong west, mar it woe net bite. Ik sei: Jim sitte ek op it ferkearde plak, jim moatte hjir yn 't farwetter fiskje en dan net te fier fan 't stalt. Doe gong ik te melken en se sieten dêr wat. Hier zit geen vis, mijnheer, seinen se, doe't wy it melken dien hienen. Ik sei: Dat snap ik net. Dan moatte jim mar ris meikomme. As wy it melken dien hienen, dan hanwosken wy altyd even yn 'e feart, op 't stalt. Dat die ik no ek. En dêr kamen se wer oan, in stik of fiif—sókke brede rêgen. Wy aaiden se altyd even oer de rêch. De minsken stienen der by mei de mûle iepen. Ik sei: Sit hjir no fisk, of sit hjir gjin fisk?'
As men Jelle hearde, dan wie it dêr yn 'e Polder ien grutte harmonij fan minske en dier. Sels de snoeken yn te Grêft dielden dêryn mei:
'As ik moarns oan 't bushimmeljen wie, dan kaam dêr steefêst in snoek by 't stap. En dy gong net eerder wer fuort, of hy moast earst in rau hinne-aai fan my hân ha. In ûnbidich grutte snoek wie dat, hy woech wol tweintich pûn. As er dat hinne-aai hân hie, dan swaaide er om en joech him ôf. Ja, men hechtet op 't lêst oan sa'n beest. Wannear't er even oan 'e lette kant wie, dan tocht ik al, der moat him net wat oerkommen wêze'.
'Der wienen ris stêdlju mei har boatsjes by de Polder te angelfiskjen. Se hienen al in set oan 'e gong west, mar it woe net bite. Ik sei: Jim sitte ek op it ferkearde plak, jim moatte hjir yn 't farwetter fiskje en dan net te fier fan 't stalt. Doe gong ik te melken en se sieten dêr wat. Hier zit geen vis, mijnheer, seinen se, doe't wy it melken dien hienen. Ik sei: Dat snap ik net. Dan moatte jim mar ris meikomme. As wy it melken dien hienen, dan hanwosken wy altyd even yn 'e feart, op 't stalt. Dat die ik no ek. En dêr kamen se wer oan, in stik of fiif—sókke brede rêgen. Wy aaiden se altyd even oer de rêch. De minsken stienen der by mei de mûle iepen. Ik sei: Sit hjir no fisk, of sit hjir gjin fisk?'
Onderwerp
AT 1960b - The Great Fish 
AT 1960b - The Great Fish 
ATU 1960B - The Great Fish.
ATU 1960B - The Great Fish.
Beschrijving
Elke dag als Jelle de melkbussen schoonmaakt, komt een snoek naar de waterkant en die geeft hij een rauw kippeëi. Hij raakt aan het dier gehecht. Als stadslui komen vissen en ze geen succes hebben, raadt Jelle hen aan in het vaarwater te vissen en dichtbij de waterkant. Ze vangen echter niets. Dan gaat Jelle aan de rand staan en meteen komen er een stuk of vijf vissen aan. Hij aait ze over de rug. De mensen staan er stomverbaasd bij.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksferhalen. Baarn [etc.], 1979, p. 392
Commentaar
2 september 1978
The Great Fish
Naam Overig in Tekst
Polder
Polder
Grêft
Grêft
Jelle
Jelle
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20