Hoofdtekst
Dry op mekaar
Op un keer kwam ik met groatfader Laurens Bleeker syn ferhaal over un man dy syn siel an 'e duvel ferkocht had (nr 101) by groatfader Fokke Drost, en dy kwam weer met syn sarkasme in ut spul. Hij seit: 'Wij hewwe ut dêr es had, toen was der één, dy was nooit bang, fan gyn kerkhof of niks, en hij had altyd mar un groate bek, dat-y foor gyn meens bang was. Un keer seiden syn kameraden: 'Dan mu'we 'em toch nog es te grazen nimme. As-y nou straks weer bij ut kerkhof laans mut naar hús toe, dan mutte wij dêr met un wit laken om spoke'.
Doe seit un aander: 'Mar gyn gewoan spook, want dan siet-y dalik, dat dêr één met un wit laken om staat. Dat siet-y dalik. Hest nyt un groater stuk?' 'Nou', seit de eerste, 'dan doen we desnoads twee lakens an mekaar'. 'Dan weet ik wel raad', seit nummer twee weer, 'dan gaat de éne bij de aandere op 'e skouders staan. Dan krije we der un hele lange, spookachtige gedaante. Dy komt om ut hoekje weg, as hij der an komt'.
Su doene se. Dy twee staan, de éne bij de aandere op 't skouder, te wachten, toen-y der an kwam. En toen-y flakbij was, skiete se achter un boom weg en dan make se — 'Oh! Oh!' — freemde geluden.
De man dy se dan bang make wuden, dy bleef heel ferwonderd staan en hij seit: 'Hèn? Dat der twee mênsen op mekaar staan, dat hew ik wel es sien, mar dat der dry op mekaar staan, dat hè 'k nog nooit fan myn leven metmaakt!'
En toen seit de onderste: 'Oh god, nou staat de duvel der bovenop!' En dy is su hard wegflogen, dat degene dy't op syn skouders ston dy kneppelde der ô en dy het op hannen en foefen naar hús krupe mutten met un paar kreupele poaten'.
Op un keer kwam ik met groatfader Laurens Bleeker syn ferhaal over un man dy syn siel an 'e duvel ferkocht had (nr 101) by groatfader Fokke Drost, en dy kwam weer met syn sarkasme in ut spul. Hij seit: 'Wij hewwe ut dêr es had, toen was der één, dy was nooit bang, fan gyn kerkhof of niks, en hij had altyd mar un groate bek, dat-y foor gyn meens bang was. Un keer seiden syn kameraden: 'Dan mu'we 'em toch nog es te grazen nimme. As-y nou straks weer bij ut kerkhof laans mut naar hús toe, dan mutte wij dêr met un wit laken om spoke'.
Doe seit un aander: 'Mar gyn gewoan spook, want dan siet-y dalik, dat dêr één met un wit laken om staat. Dat siet-y dalik. Hest nyt un groater stuk?' 'Nou', seit de eerste, 'dan doen we desnoads twee lakens an mekaar'. 'Dan weet ik wel raad', seit nummer twee weer, 'dan gaat de éne bij de aandere op 'e skouders staan. Dan krije we der un hele lange, spookachtige gedaante. Dy komt om ut hoekje weg, as hij der an komt'.
Su doene se. Dy twee staan, de éne bij de aandere op 't skouder, te wachten, toen-y der an kwam. En toen-y flakbij was, skiete se achter un boom weg en dan make se — 'Oh! Oh!' — freemde geluden.
De man dy se dan bang make wuden, dy bleef heel ferwonderd staan en hij seit: 'Hèn? Dat der twee mênsen op mekaar staan, dat hew ik wel es sien, mar dat der dry op mekaar staan, dat hè 'k nog nooit fan myn leven metmaakt!'
En toen seit de onderste: 'Oh god, nou staat de duvel der bovenop!' En dy is su hard wegflogen, dat degene dy't op syn skouders ston dy kneppelde der ô en dy het op hannen en foefen naar hús krupe mutten met un paar kreupele poaten'.
Onderwerp
VDK 1676E* - Spookspelen: twee witten met een zwarte erop   
ATU 1676 - The Pretended Ghost   
sinVDK 1676E* - "Zwei Weisse mit einem Schwarzen darauf, hab ich noch nie gesehen"   
Beschrijving
Twee mannen willen een vriend bang maken, omdat hij nergens bang voor beweert te zijn. Zij gaan in het donker op het kerkhof staan, opelkaar, met een wit laken om. Het slachtoffer toont zich echter niet bevreesd. Hij zegt dat hij wel eens twee mensen op elkaar heeft zien staan, maar nog nooit drie. De onderste man denkt dat de duivel bovenop hen zit en gaat er hals over kop van door. De bovenste man valt hierdoor en breekt zijn benen.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksferhalen. Baarn [etc.], 1979, p. 398-9
Commentaar
14 december 1978
Het verhaal van de grootvader dat in de eerste zin wordt bedoeld, is het verhaal met IDnummer ypfoe101. Het verhaal is verteld en opgetekend in het stadsdialect van Harns (Harlingen).
Spookspelen: twee witten met een zwart erop
Naam Overig in Tekst
Laurens Bleeker   
Fokke Drost   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
