CJ002410

By Oetse en Rins woe it net tsjernje. Se koenen gjin bûter meitsje, de saek wie bitsjoend. Doe gongen se nei Piter Poes ta, de duvelbander fan Sumarreheide. Jan, de feint tocht: "dêr wol 'k by wêze. Ik wol sjen, hwat er docht." Mar op 't lêst fleach er fan klearebare binaudens yn 'e hûs, hwant de koeglêzen wienen der samar fansels útspat.

Bij Oetse en Rins kon niet gekarnd worden, want de boel was betoverd. Terwijl zij naar Pieter Poes, de duivelbanner gingen, besloot de knecht daar ook een kijkje te gaan nemen. Uiteindelijk joeg de stank van gier door het huis, omdat de ramen van de koeienstal er vanzelf uitgesprongen waren.

Corpus Jaarsma (archief Meertens Instituut), verslag 24, verhaal 10

31 maart 1966

Oetse    Oetse   

Rins    Rins   

Piter Poes    Piter Poes   

Jan    Jan   

Sumarreheide    Sumarreheide   

2013-03-01 14:46:21