Hoofdtekst
En wit je wien da mien moeder ook nog tegen gekommen êt, dank oenderd kèren ên oren vertellen en die ook de woarheid is? Delle Veugels was toen meisen toe mien moeder’s en ze giengen de koeien goan gon melken. En j’ê nog oren spreken in de tied van de witte gèèsten, daan ze zein eni? E je doa van nog oord joa je? Dat woaren mênschen die dat sein, joa’s. Ze zein de witte gèèsten, mo dat woaren mênschen die dat dein. En ze giengen zieder goan gon melken en Delle aad etwoa tegen e katte geschopt die voor neur voeten liep. En ze woaren ton aal azo ee in den oeden tied daan ze werekèèrden up dezelfde plekke. Delle viel omme mid alletwèè eur seulen melk. “Mo Mietje” zein ze “’t zaat nu mor èèn en ’t zitten der nu twèè”. Twi witte gèèsten die in de boom zaten en ’t viel èèn van boven nere van ’t verschot, daan ze zein: “’t Zitten der nu twèè”. En dat is woa gebeurd.
Beschrijving
Iemand die met een wit laken voor geest speelde, schrok zich haast dood toen iemand zei: "Eerst zat er maar één geest en nu zitten er twee!"
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (kust)
93
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
De Panne 
De Panne 