Hoofdtekst
En nog ins, mer dat is get anders, dao, dat waor op die meulen in Boorsem, dao hauwen ze verschillende pèird hé. En, - jà, ze hauwen die nudig hé, veur de meulenkarren, die vooren dao mèt e paar karren uit, dat waor dich ’n aardige meulen in dèin tijd - en toen woren ze gewaar, dat , uit eine stal dao stingen twië pèird (paarden), dat dao get mankeerde aan die pèird, die kósten euverdâg neet mier mèt aan. En toen hauwen ze opgemerk, dat die pèird ’s nachs hiël onrustig waoren, en toen - zoë zagten ze - waor dat de "Maar" dèi ze berèij (bereed). En jà, "wat gedoon?" En toen haw hun eemes (iemand) gezag - ene pater of zoë, mein ich, - dat ze die pèird êlken aovend met wijwater mósten besprènkelen. Enb ’t waor gedoon! Jà, dan zouws-te zèggen ’t is allemaol bijgelouf, mer… dao zijn toch feiten hé, en toch maogs-te neet d’raan gelöüven. "Laot de verbeelding mer neet te wijd goon" zag den ouwe pestoër hie altijd, es ze weer zoëget aan der hand hauwen. Mertoch, hé, es-te het dan weer van anderen huurs…
Beschrijving
Op de molen van Boorsem had men twee paarden die 's nachts heel onrustig waren. Men vermoedde dat de paarden door de maar werden bereden. Nadat men de paarden op aanraden van een pater elke avond met wijwater besprenkelde, werd alles weer normaal.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.5 Plaaggeesten
limburgs (maasvallei)
R/VII/477
fabulaat
Naam Overig in Tekst
molen van Boorsem   
Boorsem (molen van)   
Naam Locatie in Tekst
Rekem   
Plaats van Handelen
Boorsem   
