Hoofdtekst
Der wie in tiid, doe hienen de bearen noch sturten.
't Wie yn 'e winter en der wienen in hiel soad dieren op it iis. De bear wie der ek by. "Hwat sil der nou in soad fisk to fangen wêze", sei der ien.
"Ik hie wol sin oan fisk," sei de bear, "mar hoe mat ik fiskje?"
"Dêr wyt ik wol ried op", sei de foks. "Wy kappe in gat yn 't iis en dêr giestû mar boven sitten, mei de sturt yn 't gat."
Alle dieren founen dat in moai plan. Dat de bear gong sitten op it iis mei de sturt yn it wetter.
Mar de bear woarde op it lêst kâld en sei: "Ik wol hjir wol wei." Mar doe fornom er dat syn sturt net to bêst omheech woe.
"Dat komt," seinen de oare dieren, "dat der safolle fisk oan 'e sturt sit. Dû mast noch even sitten bliuwe." Dat die de bear, mar hy krige syn nocht oars al.
Even letter sei er: "Ik wol hjir wei, ik kin it hjir min hurde."
Mar de oare dieren seinen al wer: "Noch even wachtsje noch even sitten bliuwe."
Dat die de bear, mar doe woe hy der dan foargoed wei. Mar doe wie 't net bêst, hwant hoe't er luts en luts, de sturt siet en bleau fêst. Dy wie fêstferzen yn it iis.
Doe alle dieren oan 't lûken út alle macht. En ja hear, doe rekke de bear los, mar sûnder sturt. Dy bleau yn it iis sitten.
Sûnt dy tiid hat der noait wer in bear mei in sturt west.
't Wie yn 'e winter en der wienen in hiel soad dieren op it iis. De bear wie der ek by. "Hwat sil der nou in soad fisk to fangen wêze", sei der ien.
"Ik hie wol sin oan fisk," sei de bear, "mar hoe mat ik fiskje?"
"Dêr wyt ik wol ried op", sei de foks. "Wy kappe in gat yn 't iis en dêr giestû mar boven sitten, mei de sturt yn 't gat."
Alle dieren founen dat in moai plan. Dat de bear gong sitten op it iis mei de sturt yn it wetter.
Mar de bear woarde op it lêst kâld en sei: "Ik wol hjir wol wei." Mar doe fornom er dat syn sturt net to bêst omheech woe.
"Dat komt," seinen de oare dieren, "dat der safolle fisk oan 'e sturt sit. Dû mast noch even sitten bliuwe." Dat die de bear, mar hy krige syn nocht oars al.
Even letter sei er: "Ik wol hjir wei, ik kin it hjir min hurde."
Mar de oare dieren seinen al wer: "Noch even wachtsje noch even sitten bliuwe."
Dat die de bear, mar doe woe hy der dan foargoed wei. Mar doe wie 't net bêst, hwant hoe't er luts en luts, de sturt siet en bleau fêst. Dy wie fêstferzen yn it iis.
Doe alle dieren oan 't lûken út alle macht. En ja hear, doe rekke de bear los, mar sûnder sturt. Dy bleau yn it iis sitten.
Sûnt dy tiid hat der noait wer in bear mei in sturt west.
Onderwerp
AT 0002 - The Tail-Fisher 
AT 0002 - The Tail-Fisher 
ATU 0002 - The Tail-Fisher.
ATU 0002 - The Tail-Fisher.
Beschrijving
Ook een beer heeft zin in vis, maar weet niet hoe die te vangen. De vos stelt voor dat de beer zijn staart in een wak hangt. Na een tijd krijgt de beer het koud en wil weg, maar merkt dat hij zijn staart niet omhoog krijgt. De andere dieren zeggen dat het komt door de vele vissen en dat hij nog moet blijven zitten. Als de andere dieren helpen trekken blijft de staart in het ijs zitten.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 33, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Motief
K1021 - The tail fisher.
K1021 - The tail fisher.
Commentaar
4 mei 1966
The Tail-Fisher
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21