CJ003306

De boer en boerinne wienen de hiele dei fuort.
Doe moesten de feint en de faem op it hûs passe. Der stienen seane jirpels klear, dy moest de faem mar opbakke, hie de boerinne sein, dan moesten se dêr dy deis mar oer gear togearre.
Mar de faem sei tsjin 'e feint: "Wy ite hjoed gjin opbrette jirpels. Wy nimme it der hjoed goed fan. Wy krije pankoeken."
Mar der wie in papegaei yn 'e hûs en dat wie in earste klikspaen. Dy fortelde altyd alles oan 'e boerinne. Dêrom krige de faem gau in koperen earnamer en sette dy oer de kouwe hinne.
Doe makke se bisleek en dat gong al gau op in pankoekbakken. Sy en de feint ieten har goed sêd en hwat der oerbleau, dat dienen se fuort.
De oare moarns, doe't de boerinne even allinne wie mei de papegaei, frege se: "Hoe is 't juster gong?" Doe sei de papegaei: "Toen de wereld van koper was, ging de panne van rommerdebom en suus-suus-suus."

VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was    VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was   

Bij afwezigheid van de boer en boerin bakt de meid niet aardappels op, maar bakt pannekoeken. Om de papegaai niet te laten zien wat ze gaat doen hangt ze over de kooi van de papegaai die een verklikker is, een koperen melkemmer. De volgende ochtend vraagt de boerin aan de papegaai hoe het was gegaan. De papegaai zegt dat de wereld van koper was, en doet het bakken van pannekoeken na

Corpus Jaarsma, verslag 33, verhaal 6 (Archief Meertens Instituut)

4 mei 1966

Toen de hemel van koper was