Hoofdtekst
Miel Labeeuw, noenkel Ciss’n zein me, d’n dien... “Je meugt ollesins nooit oldao komm’n, wi, zei moeder, lanst’n ’t waoter.” ’t Spokte dao. Mao nonkel Ciss’n, en ad iej van niet’n gin benauwd, ojoj, nee, van niet! En e kwam iej ogliek oldao. En ’t zei daor etwien: “Zett’n ke ’t ier, ’t is gat up gat; en zett’n ke ’t daor, ’t is lap up lap!” En iej antwoordde: “Plak et up j’n oregat!” En dat wos d’n nekker. “En ’t goenk wel danke kust’n zwemm’n”, zeit’n, “want e wos in ’t waoter esmet’n!”
Beschrijving
Een vrouw had haar broer al vaak op het hart gedrukt niet te dicht bij het water te komen. De man wilde echter niet luisteren en werd door de nekker in het water getrokken. Gelukkig kon de man zwemmen!
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (poperinge en omstreken)
6
Oom van de informant
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Poperinge   
