ACORN0137_0138_12090 - X en de onderpastoor

Dat is eigenlik woa gebeurd, ‘k ên da geweten. ’t Was ier e briekerie, de briekerie van Simpel - j’is lange dood - en ’t werkte doa e mêns up, ja ’t werkten der vele up, mo ’t werkte doa e mêns up, die ook gin geloof noch niet aad en e bitje spotte met ’t gèèstelik. En up e zekere kèè je kwam den oenderpaster tegen van ’t dorp. En zegt den oenderpaster tegen êm: “Dag me vriend”.“’k Moen van gin papen weten” zeiten.Nog eki: “Dag me vriend”.“Dan’k van gin papen moeten weten”.Nog eki: “Dag me vriend” voe den derden kèè.“Kust ze”. Mo da’s zo lèlik om der up te zetten, ee, ‘k wit niet oe da je ’t oast zoe moeten zeggen.Enne “Ja,” zegten tegen me “ik ên algliek” zegt’n “wêl ’n oardigen grap tegengekommen.” Da was ier in e café dat ’n da vertelede, dat’n dien grap tegengekommen adde. Zegten: “’k Goan doa gisteravond nor üs en on’k doar omtrent” zegten “doar an die briekpit kommen, doar an da woater, ‘k zien doar in de verte e bende katten kommen” zegten “zwarte katten mê grote stêrten en under ogen ze pienkelden. ‘k Aan der schrik van”. En ‘k zeggen ik doarop^: “Noaten toch” - ze zein altied Noaten tegen em - “da woaren zeker de düvels?” ‘k E weten ’t ik nie” zeg Noaten” en in èène kèè” zegten “ze pakken me vast bie ’t gat van me broek en bie me krage va me veste en ze smieten me doar in die pit. En ‘k zeggen” zegten “i m’n eigen”: Ajeu Vrouwe en kiend moen’k ik ier nu versmoren? En in èène kèè “ zegten “’k kriegen in ’t gedacht van me krüs te maken en ’k zeggen: in de name van de Voader, de zoon en den illigen Geest amen. En lik of dan’k da zeggen” zegten “’k zien van die zwarte katten were bie me broek gepakt en bie me veste en der üt gezet. En ‘k mosten” zegten “mê me rotenatte kazakke no me bedde en on’k et ik thüs vertelden, on’k doar an kwamen vertelden, ze geloofden me nie. Ze peisden dan’k er in gevollen was. En da’s woa gebeurd wi” zegten “en nooit i me leven mi gon’k ik zeggen van de zwarte paap” zegten “ik goan z’ik gerust, gèèl gerust loaten”.Nu dezelfde weke, mien moeder was ook nog al e roare, den oenderpaster kwam no binnen, die ton ier was ee. “Menèèr den oenderpaster” zeg se “wat ei doar ütgestoken tê van de weke?” “Wadde?” zegten, mo j’ade leute. “J’ê Noaten dao” zeg se, “zo wel e poetse gebakken ee?” “Noaten” zegten “e poetse gebakken?” “Jaa je moe gie joen nie zot geboaren” zeg moedre. Enne je gienk an ’t lachen.“En in èène kèè, ‘k was zo benauwd” zegten “Pharilde” zegten “die ogen” zegten “mo joengers toch” zegten “’k aa der ne schrik van. Mo ‘k gon da nooit mi doen wi”zegten.Mo d’ander weke ’t kom ier ne dokteur om ütleg te geven over de kwèèk van de klèène joengers. En die doar ook kwam - êk was ütgenodigd - en die doar ook kwam was ook Noaten. En diezelfden oenderpaster was doa, ier in d’eigenste schole zi. En de paster goat ê je sloat op Noaten se schoere: “Dag Noaten” zegt de paster. “Dag menèère den oenderpaster”. “Noaten go je ’n sigaar smoren?” “Jaa’k menèère den oenderpaster”. En ze woaren zieder beste vrienden en dat aad aal gebeurd, dat weet ik wi.

In de steenbakkerij werkte een ongelovige man die spotte met de geestelijkheid. Op een dag kreeg de man bezoek van een onderpastoor, met wie hij ook de spot dreef. Toen de man enkele dagen later op een avond naar huis kwam, zag hij tot zijn grote schrik een troep katten uit de steenput komen. Plots grepen de katten de man bij zijn kleren en gooiden hem in de put. Doodsbang maakte de man snel een kruisteken, in de hoop dat dat hem zou kunnen redden. Zodra de man een kruisteken had gemaakt, grepen de katten hem weer bij zijn kleren en trokken hem uit de put. Met kleddernatte kleren liep de man naar huis. Sindsdien heeft de man nooit meer gespot met de geestelijkheid.

A. Cornelis, Gent, 1958

2.2 Tovenaars

west-vlaams (kust)

67

fabulaat

Raversijde    Raversijde