ADEVY0117_0117_15539 - Tovenaar heeft bijzondere macht

’t Was hier een keer een en hij hadde geren getrouwd met een dochter van een boer hier niet verre van. De vader en was daar niet aan. En ’t was daar alle momente etwod op die hofstee. Ieder keren dat ze kerenden (karnden) z’hadden al snottekallen. En hij ging een keer mee naar Nederbrakel en z’hadden daar een henne of tien, en ze gingen gaan kijken naar dat kot en die hennen verschoten en ze kakelden als dat volk kam. “Zijn jen hennen schuw tè, vrouwe”? zei’n. “Ba ja’s”, zei ze. En hij ging daar voor een staan en ze zat daar nere en hij pakte ze vaste en hij blaasde ze op d’ogen en die henne lag daar dood. En achter een beetje, hij pakte ze were vaste en ze liep toen were vors. En dien boer heeft van alles tegengekomen, de keuns waren lam en hij hadde rampen op de beesten. En dien vent was in ’t muziek, en hij was 25 jaar in ’t muziek en ging gedecoreerd zijn en hij zei als ze de medalie derop gingen spellen: “Ba ja, ‘k moeten dat niet hebben, ’t en gaat niet houden” en ze viel der af en hij zei: “Ja, vest (vastspelden) ze nu maar derop, ze gaat houden nu”!

SINSAG 0750 - Andere Zauberei.    SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   

Een man wilde trouwen met de dochter van een boer uit Proven. Omdat die boer niet instemde met het huwelijk, zorgde de man ervoor dat men op die boerderij niets dan ongeluk had. Veel dieren stierven en de konijnen raakten verlamd. Op een dag kreeg de boer ter ere van zijn vijfentwingtigjarig lidmaatschap van een muziekvereniging een decoratie. "Ik wil dat niet", zei de boer, "want die decoratie zal toch van mijn jas vallen". Zo gebeurde het ook.
Toen de man op een dag naar Nederbrakel ging, deed hij een kip dood op de grond vallen door tegen het dier te blazen. Even later deed de man de kip weer springlevend rondlopen.

A.-M. Devynck, Leuven, 1965

2.2 Tovenaars

west-vlaams (franse grens)

336

fabulaat

Proven    Proven   

Proven    Proven   

Nederbrakel    Nederbrakel