ACORN0203_0203_12194 - Breng mijn laarzen terug (variant)

’t Was ekir e vint, ‘k ên a ze name vergeten, j’aad e vint gepakt van ’t strange en j’aad em in ze bagge gezet en j’aad em nor üs gevoerd en j’aad em in den êerd gezet. En up e zekere kèè z’aan da geweten en die vint aten ton a weggedregen en gedolven, mo j’aa se lêezen goeden en ze riepen ton deur de stampvinster: “Gif me lêezen were, gif me lêezen were”. E je pakte ton ze lêezen en je smèèt ze deur de stampvinster up de stroate, en den deen was weg doa mee. Dat ee gebeurd wi.

Iemand had gezien hoe een man een lijk van het strand had meegenomen en bij hem thuis had begraven. De man had de laarzen van de dode uitgetrokken en voor zichzelf gehouden. De persoon die dat had gezien, ging een tijdje later bij het huis van de laarzendief staan en riep: "Geef mijn laarzen terug, geef mijn laarzen terug!" Daarop gooide de man de laarzen door het raam naar buiten, waarna de andere ermee ging lopen.

A. Cornelis, Gent, 1958

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (kust)

170

fabulaat

Blankenberge    Blankenberge