Hoofdtekst
Ze zein tegen de joengers: "’t Zit e snakpuut in de beke", omdan ze nie te dichte tegen ’t woater zoen (zouden) lopen. Un ze zein: "Snakpuut ik zien brave", ton trok de puut under der nie in. Allene de droeve (stoute) joengers troktehen der in.
Beschrijving
Vroeger vertelde men de kinderen dat er een 'snakpuut' in de beek zat om te voorkomen dat ze te dicht bij het water zouden komen. De kinderen zeiden dan: "Snakpuut, ik ben braaf". De snakpuut trok immers alleen de stoute kinderen in het water.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (nw van houtland)
56.1
fabulaat
Naam Overig in Tekst
snakpuut (kinderschrik)   
Naam Locatie in Tekst
Gistel   
