Hoofdtekst
Weerwolf smeekt zijn vel niet te verbranden. Ze hadden ne keer nen ouden tronk uitgedaan achter het hof en ze vonden daarin een berevel, den boer pakte dat vel en stak het in brand in den oven, maar in ene gezet kwam den boever op het hof gelopen en hij zei dat hij zulk een zeer had en hij sprak schoon om dat vel niet te verbranden en ze lieten het hem.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   
Beschrijving
In een oude boomstronk achter een boerderij vond een boer een berenvel. Nadat de boer het vel in de brandende oven had gegooid, kwam de paardenknecht aangelopen. Hij riep dat hij verschrikkelijke pijn had en smeekte de boer om het vel niet te verbranden. De boer heeft zijn knecht het vel dan maar teruggegeven.
Bron
S. Bohez, Leuven, 1956
Commentaar
1.6 Weerwolven
oost-vlaams (tussen leie en schelde)
421
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Heurne   
