JVENK0537_0537_10824 - Het onze vader van een rover

Wie ze de kapitein van de bokkeriejers gepak höbbe, wie ze dae gingen ophange - natuurlik dao stong ouch publiek, dao stong het vouk allemaol langs, ouch van zie (zijn) personeel, ouch van zien manne. Dow vroege ze hem waag er nog wènsde. Ja, z’ne wens waas: "Iè zouw zich get mote baeje". Maa dow begoster den; iè maakde zich iès e kruus:Binges en mokkels, knölkes en gezekes. (Dat is het kruusteike). Ze höbbe mechels gesjop, mechels jalt molle. Noppes flikke. De poen dae moos in de dieperik onger den erterik. Now bik en buis maar tof, mechels jalt nao ’t paereland. Amen. Dat is in het Vlaoms: Mannen en vrouwen, jongens en meisjes. Ze höbbe mich gepak, ich moot sterve. Niks doon. Het geld lig in de kelder onger den ungerste (trap), onger ene stein. Now ièt en dreink maar good, want ich gaon nao ’t pièreland. Amen. Dat is Bargoens, ’n dievetaal die dae spraak.

SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.    SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.   

Toen de leider van de bokkenrijders, werd opgehangen, mocht hij nog een laatste wens doen. Daarop sprak de man: "Ik zou nog wat moeten bidden". De man maakte een kruisteken en zei in het Bargoens: "Mannen en vrouwen, jongens en meisjes, ze hebben mij opgepakt en daarom moet ik nu sterven. Niets aan te doen. Het geld ligt in de kelder onder een steen van de onderste trede. Eet en drink maar goed, want ik ga naar het pierenland. Amen".

J. Venken, Leuven, 1968

4. Historische sagen

limburgs (maasvallei)

630

fabulaat

Nolke V.G.    Nolke V.G.   

Bargoens    Bargoens   

Maaseik    Maaseik