STOP0132_0133_20968

’t Wos e keer up Passchendale-ommegang. Dat wos toene nog te vullen dat z’an oegst woren. Dat wos toen de mode dat er toene tien of viftien menschen up d’hoven werkten. "Zundag", zegt de boer, "je gaat gieder toch ollemale kommen zeker?" ’t Werekten dor toen oender ander de kartan, de poester, de knape dat ze zein. "Jouw" zein ze. Mor z’an zieder ulder woord weggegeven an de boer mor ol d’n andern kant peinsden ze dat ’t kermesse wos. Ze kommen dor an de dreve en ze zagen dor e Duutschge schaper. Enne vroeg o ze gingen gon werken. "Jouw", zegt dat volk, "de boer e geren hèt dat me gingen gon helpen. En m’èn wieder beloofd dat me gingen gon helpen." "Wel," zei de schaper, "’k gon ik julder helpen. Weet je wuk daj doet?" zei de schaper. "Oj up ’t stik komt, leg julder ollemale plat up ’t stik en je meugt niet upkijken. En je moet dor e minute of tiene bluven liggen." Zodus ze gingen nor ’t stik en ze lein ulder nere. Mor ommèkeer, de poester koste’t niet laten enne keek up. En van ’t ogenblik dat de poester upkeek, zagten up ieder schoof e duvel zitten die die boendel boend. Mor de reke van de poester, die upgekeken hadde, wos niet geboenden. Zodus ze gon nor huus. De poester moste up ’t stik bluven van de boer. De joengen schreeuwde enne kwam de schaper tegen die vroeg: "Wor gaj nortoe?" "’k Zijn ik weggejaagd", zeiten, "van de boer omdat ‘k ik mijn reke niet geboenden hadde." Mor de poester zei datten upgekeken hadde. De schaper zei: "Je moet dormee niet inzitten. ‘k Gon je helpen. J’e joen weggejaagd mor je zal blij zijn van joen were t’èn." Ze mosten den oest inhalen binsten de weke. Ol ’t volk keert were. Ze makten de peerden gereed, de wagens. O ’t ol gelaân en gevorkt is, kommen ze nor ’t hof en ze mosten in de scheure. En van met dat de kartan zei: "Juuj" ’t peerd ging vooruut mor in de plekke van in de scheure, ze reên up de kappe van de scheure. De schaper zat dor ook niet verre. En de boer wiste dormee geen raad enne ging nor de schaper. "Mor", zegten tegen de schaper, "kijk wuk dat er nu gebeurd is." "Dat verwoendert mij niet" zegt de schaper, "want j’e gij de poester weggejaagd?" "Jaa’k" zei de boer. "Wel," zei de schaper, "dat voer gaat up ’t dak bluven zolange daj dat mannige niet werehaalt." En ze gingen dat mannige toen gon halen en van met datten up ’t hof kwam, ’t voer kwam were nor beneên en olles wos ter plekke.

SINSAG 0750 - Andere Zauberei.    SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   

De werklieden van een boer moesten op zondag allemaal komen werken, hoewel er kermis was ter gelegenheid van de processie van Passendale. De Duitse schaper vernam van de mensen wat er aan de hand was en bood aan om hen te helpen. Iedereen moest ongeveer tien minuten op de grond gaan liggen zonder te kijken. De paardenknecht keek echter toch en zag op iedere schoof een duivel zitten, die de oogst bijeenbond. Even later was al het werk gedaan, behalve het deel van de paardenknecht die had gekeken. Daarna ging iedereen naar huis, behalve de paardenknecht. De boer was boos op de knecht omdat die zijn werk niet had gedaan en zond hem weg. Huilend vertelde de paardenknecht aan de Duitse schaper wat er was gebeurd. Daarop sprak de schaapherder tot de knecht: "De boer heeft jou nu wel weggestuurd, maar hij zal blij zijn om je terug te hebben". Een week later kwamen alle werklieden terug voor het binnenhalen van de oogst. Toen de kar geladen was en men alles naar de schuur moest brengen, gebeurde er iets vreemds. In plaats van in de schuur belandde de kar boven op het dak van de schuur. De Duitse schaper sprak tot de verbaasde boer: "Dat verbaast mij niets. Jij hebt de paardenknecht immers weggestuurd. Als je hem weer in dienst zou nemen, zou je probleem onmiddellijk opgelost zijn". De boer deed wat hem werd aangeraden en even later lag de oogst in de schuur.

S. Top, Leuven, 1964

2.2 Tovenaars

west-vlaams (vrijbos)

65K

fabulaat

Duitse schaper    Duitse schaper   

Langemark    Langemark   

Passendale    Passendale