PKNAB0607_0607_7108 - Heks bidt uit omgekeerd kerkboek

Dao waor ouch ein kort bij ós, dao zagten ze ’n heks tegen. En toen mijn tant gestorven waor, waoren ze dao allemaol aan ’t bèijen (bidden). En zij waor dao ouch bij. Mer ze kós neet lezen of schrijven, en toch had ze e kerkbook bij heur. En dat heel (hield) ze ’t underste boven! Dus eigelik kós ze niks lezen, mer toch waor ze den hielen tijd bèizig met muilen maken, zjus wie eine geisselik (geestelijke) dèi zene breveer aan ’t bèijen waor. Jà, en die had ene slechte naom, en ze doch (deugde) veur niks, waor, en toen zèit mene nónk tegen h’r: "Zèg, wat zeet ger aan ’t doen?" "Aan ’t bèijen", zag ze. "Nein, dat is nit waor", zag mene nónk, "en maak nów mer gauw dadder (dat ge) wegkómt." En ee wól heur bij heure kraag snappen, en toen ging ze buiten. Mer die kaom neet veur te bèijen, die had get veur! Daoveur kaom die dao.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Toen er een vrouw was gestorven, zat iedereen te bidden. Onder de mensen bevond zich ook een heks die niet kon lezen of schrijven, maar die toch een kerkboekje bij zich had. De heks hield het boek ondersteboven vast, maar maakte de hele tijd grimassen zoals een pastoor die zijn brevier aan het lezen was. Toen de weduwnaar van de overleden vrouw vroeg: "Wat ben jij aan het doen?", antwoordde de heks: "Ik ben aan het bidden". "Dat is niet waar", zei de man, "en maak nu maar dat je wegkomt!"

P. Knabben, Leuven, 1970

2.1 Heksen

limburgs (maasvallei)

L/IX/597

fabulaat

Bandopname

Lanaken    Lanaken