CJ004326

Piter syn mem hat faek hinnekleden naeid foar minsken dy't forstoarn wienen. Doe't Egbert Griet stoarn wie, naeide se dêr ek in hinnekleed foar. It wie in soarte fan lekken, dat om 'e hals reaun waerd. Doe wie der gjin skjirre to finen en mem biet doe de tried mar ôf. Der wie ien, dy seach dat en dy sei: "Hwat jo nou dien ha is net sa bêst. Ien dy't de tried fan in hinnekleed ôfbyt, hâldt net in tosk yn 'e mûle oer. Itselde jiers wie mem alle tosken kwyt.

De moeder van Piter heeft vaak hennekleden [doodskleden] genaaid voor mensen die gestorven waren. Toen Griet, de vrouw van Egbert gestorven was, naaide ze ook een kleed voor haar. Toen was er geen schaar te vinden en zij beet toen de draad maar af. Iemand die dat zag, zei: Wie de draad van een doodskleed afbijt, houdt geen tand in de mond over. Hetzelfde jaar was Piters moeder alle tanden kwijt.

Collectie Jaarsma, verslag 43, verhaal 26

27 mei 1966

Piter    Piter   

Egbert    Egbert   

Griet    Griet   

2013-03-01 14:46:21