CJ004911

Leentsje Gosse spile greate flokwurden op syn harmoanika. It wie in greate spotter en in earst rarenien. Hy soe om in ûre of ien yn 'e nacht nei hûs ta. Hy roan dwars de paden del, doe stie der ien op 't spoar, dêr koed er net lâns. Doe nom er in oare rjochting en in oar paed. Dêr koed er ek net lâns. Sa woarde er op fjouwer plakken troch ien keard.
Doe sei er: "'t Kin my niks fordomme, mar ik gean der troch." Mar o, hwat is er raer thúskom! Hy woarde smiten en doe't er by honk wie, fleach er troch de glêzen hinne, sa krap hie er it! Yn 'e herberch hat er noait wer spile. Letter hat er wol preke yn 'e tsjerke to Suwâld.

Leentsje Gosse speelde vloeken op zijn harmonika. Hij was een grote spotter. Op een nacht zou hij om een uur of een naar huis toe. Hij rende dwars door de paden en toen stond er ineens iemand voor hem. Hij kon er niet langs. In de andere richting kon hij er ook niet langs en zo werd hij op vier plaatsen tegengehouden. Hij wilde er toch door en is toen flink toegetakeld. In de herberg heeft hij nooit meer gespeeld. Later heeft hij wel in de kerk in Zuidwoud gepreekt.

Collectie Jaarsma, verslag 49, verhaal 11

14 juni [1966]

Leentsje Gosse    Leentsje Gosse   

Zuidwoud    Zuidwoud   

2013-03-01 14:46:21