LOMBO007

Zijn favoriete plek is de ophaalbrug over de Leidsche Rijn. Snoekbaars wil ie, daar maakt hij gehakt van, halfom met rundergehakt. Eén oog op z'n dobber die - met levend aas eronder - grillige rondjes zwemt. Het andere oog vertelt.
Er reed eens iemand op een Solex tegen zijn bakfiets. Als straatveger mocht hij tegen het verkeer in en dat had de Solex niet gezien, vandaar. Dood. Je vindt het misschien gek, maar zoiets doet hem niks. Net als dat lijk in de Leidsche Rijn bij de Damstraat. Hij viste kalm door, terwijl duikers van de brandweer haar opvisten. Ze zwommen met de vrouw door zijn tuig en zij kwam aan de haak. De volgende dag in de Kanaalstraat schreeuwt een man: Jij had mijn vrouw gisteren aan de haak! Nooit geweten waarom ze erin gesprongen is. Hij is vierenzeventig en heeft van alles meegemaakt. Kan niet zonder vissen. De één spuit drugs en de ander moet vissen. Zoiets, denkt hij.
(Bron: Huurman, R.: De wijkwaaier, wandelen door Utrecht West. Utrecht [z.j.], p.14.)

Een man is aan het vissen als duikers het lijk van een vrouw uit het water halen. Ze komen te dicht bij de visser, en het lijk komt aan de haak. De volgende dag wordt de visser op straat door de echtgenoot aangesproken: Jij had mijn vrouw gisteren aan de haak!

Huurman, R.: De wijkwaaier, wandelen door Utrecht West. Utrecht [z.j.], p.14.

jaren '90

Onder beeld een foto van grafitti in Lombok.

Solex    Solex   

Leidsche Rijn    Leidsche Rijn   

Damstraat    Damstraat   

Kanaalstraat    Kanaalstraat   

2013-03-01 14:46:20